Nieuwste onderwerp

Alleen

Eerste: Link
Vorige: Link

 

Jurriaan is twee dagen naar Frankrijk. Aan het begin van onze vakantie werd hij gebeld door een prestigieuze parfumschool om hem te laten weten dat hij vandaag en morgen was uitgenodigd voor hun selectieprocedure. We waren toen al diep in Italië, maar hij was al een halfjaar bezig om een soliicitatiegesprek te krijgen en dus heb ik hem vanochtend uitgezwaaid en succes gewenst en is hij met zijn pak en beste schoenen naar Frankrijk vertrokken.

Ik lig in bed in een leeg hostel ergens op de zesde verdieping van een oud gebouw in hartje Boedapest. Buiten is het boven de dertig graden en elke twee minuten klinken snerpende wielen van trams die de straat in rijden.
De afgelopen weken heb ik meer dan eens gedacht dat Jurriaan erg aanwezig is, soms meer dan ik fijn vind, maar zodra hij weg is verlies ik ook al mijn energie. Een dag lang lig ik op bed, bang dat iemand me zal zien en zal veroordelen omdat ik rond het middaguur naar een film lig te kijken terwijl ik op vakantie ben.
De uren kruipen voorbij. Ik verveel me, maar kan op de een of andere manier niet naar buiten. Het is te warm, ik ben te moe, ik weet niet wat er in de stad te doen is, ik ben alleen.

Ik loop een dag of tien achter met mijn reisdagboek en mijn plan voor deze Jurriaan-loze dagen is om alles bij te werken, maar daarvoor moet ik stoppen met de doelloze internetcirkel die ik elke vijf minuten doorloop. Het kost me twee uur vanaf het moment dat ik me voorneem om iets te gaan doen voor ik ook daadwerkelijk opsta. Even wordt alles zwart voor mijn ogen. Oh ja, ik heb nog niets gegeten vandaag. Met een appel ga ik op het balkon zitten en schrijf een paar regels in mijn reisdagboek. Zodra ik bij een eenzaam stuk kom, dwalen mijn gedachten af.

Waar zou Jurriaan nu zijn? Waar zouden mijn andere vrienden nu zijn? Hebben zij het allemaal naar hun zin? Hebben zij mij niet nodig om het leuk te hebben?
Ik pak mijn mobiel om iemand een berichtje te sturen, maar als ik door mijn contactpersonenlijst zoek zie ik niemand met wie ik wil praten.

Zo breng ik twee dagen door. Energieloos en eenzaam. Dan is Jurriaan er weer.
‘Hoe was het?’ vraagt hij.
‘Goed!’ zeg ik met gemaakt enthousiasme.
‘Zullen we vandaag naar het zwembad gaan?’ vraagt hij.

 

Het vervolg: Baden

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.