Nieuwste onderwerp

Oermoeders (31)

Het is drie uur en twintig minuten rijden van Beverwijk naar Onderdendam. Via de A6 en A7, langs Amsterdam, Lelystad en Heerenveen. Ik rijd altijd rechts, omdat ik bang ben dat auto’s me van de baan afduwen. Ik luister Skyradio en New Rulesvan Dua Lipa komt op, natuurlijk gestuurd door de oermoeders. Ik schreeuw mee met het refrein: ‘One: don’t pick up the phone! You know he’s only calling ‘cause he’s drunk and alone! Two: Don’t let him in! You have to kick him out again!’ Mijn stem klinkt krakerig en mijn mond is droog van de airconditioning. Ik schreeuw zo hard als ik kan om mezelf op te laden.

Het is half zeven als ik de auto parkeer in een bosje om de hoek van zijn erf. Vanaf hier ga ik te voet verder, zodat hij me niet hoort aankomen. Ik doe de autodeur zachtjes achter me dicht en check voor de zekerheid of het mes in mijn tas zit. Het is er nog, gewikkeld in een geruite theedoek. Het wacht op de aanval, op het moment suprême. Ik kan dit, ik ben een sterke vrouw, de oermoeders zijn bij me. Ik heb groene kleding aangetrokken, om minder op te vallen en loop door de berm richting het huis. Het is doodstil en mijn voetstappen lijken te galmen. De lucht is roze en lichtblauw, als een suikerspin. Ik ruik mest en winterochtend. De lucht is helder en de wind snijdt mijn wangen. De bomen die eerst nog roodgekleurd waren, zijn nu kaal. Het huis komt steeds dichterbij. Cees zijn slaapkamer is aan de voorkant van het huis, en ik zie dat de gordijnen nog dicht zijn. Zijn auto staat geparkeerd op de oprit voor het huis. Ik ben op tijd.

Rond het erf groeien verschillende loofbomen. Ik verschuil me achter een grote eik die even breed is als mijn lichaam en gluur naar het huis. Ik probeer wat dichter naar het huis toe te lopen, achter bomen langs zodat Cees me niet kan zien. Verderop, links van de woning, staat een vervallen schuurtje. Ik beweeg me door de planten heen naar het schuurtje, vanaf daar kan ik precies de voordeur en de auto zien. Als Cees zo naar buitenkomt, ren ik op hem af. Ik vind een plekje in het gras achter een lage conifeer. De zon komt steeds hoger te staan en de lucht kleurt langzaam zijn gebruikelijke blauw.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

verhalen met sterke vrouwelijke hoofdpersonages

Wat luister ik?

Frank Ocean, Solange, Phillip Glass

Wat schreef ik?

poëzie en korte verhalen