Nieuwste onderwerp

Oermoeders (29)

De pup, die 800 euro kostte, zou het duurste zijn dat ik ooit aangeschaft had, naast een ticket naar Australië dan. Mijn kleding haal ik bij de kringloop, mijn haren knip ik zelf. Hier op het lege, verwarmde terras voelde ik de eenzaamheid als een parasiet mijn buik inkruipen. Ik voel hoe het zijn weg naar binnen eet, mij hol maakt vanbinnen. Ik sla mijn armen om mezelf heen, en wieg mezelf van voor naar achter. De beweging geeft me het idee alsof ik in een wiegje lig dat naar Zwitsal ruikt. Het wiegje staat in een licht groene kinderkamer, met allemaal zorgvuldig uitgekozen meubeltjes. Er is een moeder die boven me hangt en zachtjes fluistert dat alles goed komt. Een vader die de trap op komt gelopen en een arm om zijn vrouw heenslaat en trots over het bedje heen buigt om te koken naar wat ze samen gemaakt hebben. Een klein mensje vol beloftes.
‘Uw thee mevrouw,’ het is het pezige meisje. ‘Gaat het goed, mevrouw?’
Ik leg mijn armen op de tafel en kijk naar het glas warme water.
‘Ik voel me soms alleen,’ zeg ik dan. Het meisje lijkt te ontdooien als ik dat zeg en schuift een stoel naar achter om op te gaan zitten. Ze legt het dienblad op haar schoot.
‘Dat hebben we allemaal wel eens,’ zegt ze dan en ze glimlacht even.
‘Sorry dat ik iets zei over je ogen,’ zeg ik.
‘Dat is u vergeven.’
We glimlachen even naar elkaar.
‘Bent u met pensioen?’ vraagt ze dan.
‘Ja,’ zeg ik.
‘Toen mijn oma met pensioen ging, wist ze in het begin ook niet goed wat ze moest doen. Uiteindelijk is ze heel intensief gaan puzzelen. Ze wint er soms zelf prijzen mee.’
Ik knik.
‘U kunt ook gaan tuinieren,’ zegt ze dan.
‘Ja, misschien wel.’
Het meisje staat op.
‘Wilt u nog wat eten, mevrouw?’
‘De lady steak, alsjeblieft.’
‘Goed. En niet te veel zorgen maken hoor, het komt goed.’
Was dit de vriendschap waar Jannie het over had? Een vluchtig gesprek met een vreemde?

Met een volle maag van het vlees en de frieten lig ik op de bank. Toen de tweeling geboren werd, veranderde alles. Het was alsof ik altijd moeder had moeten worden, mijn lichaam veranderde. Ik werd ronder en mijn borsten groot als die van mijn oma waar ik altijd op mocht liggen als zij tennis keek en ik ondertussen sliep. Ik miste mijn oma, ik miste Miriam en Bob en ik miste Fien. Kleine, kleine Fien. Bij wie zou ze nu zijn? Waar zou ze wonen? De bench had ik op Marktplaats gezet en die was de dag erna gelijk opgehaald. De speeltjes had ik in een vuilniszak gedaan en op de vliering gezet. Ik kon het niet aanzien. Fien, met haar warme buikje. Ik besloot Miriam te bellen. Ik had haar al een paar weken niet gesproken. Ze werkte veel en door het tijdsverschil was ze moeilijk te bereiken.
Voor ze naar Australië gingen kochten ze een iPad voor me, zodat we makkelijker konden Skypen. In het begin spraken we elkaar elke week, later een keer per maand en nu sporadisch.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

verhalen met sterke vrouwelijke hoofdpersonages

Wat luister ik?

Frank Ocean, Solange, Phillip Glass

Wat schreef ik?

poëzie en korte verhalen