Nieuwste onderwerp

Verhaal (28)

Ik besluit op een terras te gaan zitten, zodat er een grote kans is dat ik in contact kom met de nieuwe vriend waar Jannie het over had. Ik probeer een zo’n open mogelijke blik te hebben. Het terras is verwarmd en er staat op alle tafels een setje met olijfolie, peper en zout. De stoelen zijn van kunststof, maar gevlochten als riet en er liggen roomwitte kussens op het zitvlak. Als ik eten bestel, komt de bediening vaker langs en hoe vaker ze langskomen, hoe meer kans ik heb op een gesprek. Op de menukaart staat een uitlopend assortiment absurd dure gerechten. Ik had door de vitale kussens kunnen weten dat het een chique tent is. Er komt een serveerster aangelopen, een jonge vrouw. Ze is blond en heeft lange, dunne ledematen gestoken in een donkerblauw broekpak. Haar nagels zijn donkerrood gelakt en ze draagt gouden oogschaduw.
‘Wat kan ik voor u doen, mevrouw?’
Haar ogen zijn lichtgroen. Dat is de minst voorkomende oogkleur ter wereld. Misschien moet ik haar dat zeggen, zodat er een gesprek kan ontstaan.
‘Wist je dat groen de minst voorkomende oogkleur is?’
Het meisje blijft stil, haar gezicht neutraal. Dan zegt ze: ‘Nee, dat wist ik niet.’
En dan: ‘Wilt u misschien wat drinken?’
‘Een kopje thee, alsjeblieft.’ Het meisje beent weg.
Ik kijk weer naar de menukaart. Lady steak met vleesjus, bearnaisesaus en friet. Of, lamsbiefstuk, met lamsstoof, aubergine en specerijen? Ik ben voor het eerst blij dat ik mijn hele leven keihard heb gewerkt. Het lot heeft me hier gebracht en ik kan me deze gerechten gelukkig veroorloven.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

verhalen met sterke vrouwelijke hoofdpersonages

Wat luister ik?

Frank Ocean, Solange, Phillip Glass

Wat schreef ik?

poëzie en korte verhalen