Nieuwste onderwerp

Stijfsel (29)

Een blauw treintje voert mij door dorpen waar meer kerken staan dan supermarkten. Om vanuit Arnhem weer naar de randstad te komen moet je door de bible-belt. Ik zit tegenover twee meisjes met rokjes en Birkenstock’s aan. Zij staren maar wat uit het raam en proberen overduidelijk oogcontact met mij te vermijden, terwijl ik op mijn telefoon door Grindr scroll. Bij mijn favorieten zie ik dat Paul nu nog maar 40 kilometer uit de buurt is. Rutger is een kleine 700 ver weg en gisteren voor het laatst online geweest. Hij zit met zijn dispuut ergens in een slaperig dropje in de buurt van Lyon, in een afgehuurde boerderij waar ze ongestoord de boel kunnen afbreken.

Gisteren zei hij dat hij wilde bellen, dus bel ik hem nu. Het duurt even voor hij opneemt met een verwilderde, ‘hoi?’ Alsof hij mij in geen jaren heeft gesproken en ontzettend verrast is om nu mijn naam en nummer op zijn telefoonscherm te zien verschijnen. ‘Waarom bel je?’

‘Jij zei gisteren dat je wilde bellen,’ zeg ik terwijl ik uit het raam kijk en het troosteloze station van Lunteren in me opneem, ‘dus ik dacht laat ik dat eens doen.’

‘Oh,’ zegt hij nog even verdwaasd als net, ‘dat kan ik me niet helemaal herinneren.’

‘Blijft er nog iets van je lever over na die vakantie? Je moet er nog even mee doen hè.’

Hij lacht zachtjes op de achtergrond hoor ik geschreeuw. ‘Wacht, ik loop wel naar buiten, met die teringherrie kan ik je niet verstaan.’ Even blijft het stil aan de andere kant van de lijn, in de verte kan ik het gebral nog horen. ‘Dus hoe is het met jou?’

‘Met mij gaat het wel,’ zeg ik en kijk even naar de meisjes tegenover mij die nog steeds weigeren mij aan te kijken, ‘ik heb aan het eind van deze hersencellen nog.’

‘Ja we hadden gisteren alleen maar Gi-To’s gedronken. Het was allemaal een beetje uit de hand gelopen, ik heb nog steeds een beetje een kater.’

Even kijk ik op mijn horloge, ‘het is bijna zes uur ‘s avonds.’

‘Nou ja, met gin gaat het hard hoor, ik was ook wel een beetje black out drunk.’

Black out? Je hebt toch geen dingen gedaan die niet door de beugel kunnen hè?’

Weer lacht hij een beetje krampachtig, ‘niet dat ik weet.’

‘Je bent toch niet stout geweest?’

‘Niet nu, niet hier zo’n gesprekje, straks hoort iemand het. Maar als ik terug ben gaan we wel weer een keer spelen.’

‘En wat gaan wij dan spelen?’

‘Echt even een ander onderwerp nu.’

‘Oké prima, wat hebben jullie allemaal gedaan?’

‘Jezus, je klinkt als mijn moeder. Vakanties met Dante zijn altijd een beetje hetzelfde. Overdag gaan we naar musea of ruïnes en ‘s avonds gaan we helemaal naar de getver.’

Rutgers dispuut heet Dante. Volgens hem was het lezen van de goddelijke komedie verplicht onderdeel van de ontgroeningsrituelen, al betwijfel ik of hij het werkelijk heeft gelezen. Voor een literair dispuut liet de literaire kennis nogal te wensen over. Die ene keer dat hij mij meenam naar een borrel hoorde ik iemand Tsjechov en Tolstoi door elkaar halen. Zo’n cultureel disput is volgens mij alleen een excuus om veel te drinken zonder mee te hoeven doen aan het rituele zooien. Maar volgens Rutger zal ik het als knor nooit begrijpen.

‘En dat is leuk?’

‘Ja dat is best wel leuk, we zijn ook wezen raften, dat was een wat minder succes.’

‘Oh dat had ik graag willen zien, stel brakke ballen in een rubber boot.’

‘Niet zo denigrerend, ik krijg later tenminste een baan. Maar vind je het erg als ik je een andere keer terug bel? Wij gaan zo eten.’

‘Het is zes uur.’

‘Ja, de bodem moet vroeg gelegd worden.’

We hangen op, hij zegt geen “ik hou van je”.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld