Nieuwste onderwerp

Oermoeders (24)

Haar gezicht is klein en als ze haar ogen opent zie ik dat ze lichtbruin zijn, niet de kleur van chocola maar van een faal geworden antiekenkast. Ze stralen wijsheid uit, maar ook iets ondeugends dat ik niet helemaal kan plaatsten.
‘Welkom Marijke, goed dat je er eindelijk bent.’
‘Eindelijk?’ vraag ik.
‘Iedereen die hier naartoe komt, ken ik, Marijke.’
Ik knik, ook al begrijp ik niet wat ze bedoelt. Jannie draait zich om en leidt me een smalle trap op. We komen op een kleine overloop met drie grijze deuren. Het ruikt er muf en naar vocht dat in muren is getrokken. Ze stapt de kamer rechts van ons in, een zoete wierrookgeur komt ons tegemoet. In de vierkante ruimte ligt een groot wollig kleed met een weelderige print er op. Tegen de muren staan kussentjes en in het midden van het kamertje staat een lage salontafel waar brandende kaarsen opstaan.
‘Neem plaats, kind,’ zegt ze.
Het is krap dus ik ga in de hoek zitten om zo min mogelijk ruimte in te nemen.
‘Je hoeft je niet te verstoppen,’ Jannie lacht zachtjes alsof ze mijn gedachten kan lezen.
‘Vertel eens wat je hier brengt,’ zegt ze dan. Ik weet niet goed waar ik moet beginnen, bij Cees? Het visioen of de pup?
‘Ik ben een oude vrouw,’ zeg ik. Jannie knikt.
‘Ik ben met pensioen.’ Jannie zit in kleermakerszit en het lijkt alsof ze dwars door me heen kan kijken.
‘Ik wilde een hond omdat ik eenzaam ben en vond er een op Marktplaats.’
‘Wat gebeurde er toen?’ vraagt Jannie.
‘Daar leerde ik een man kennen die mijn leven veranderde.’
‘Wat is er veranderd?’
‘Ik was intiem met hem en ik had een visioen.’ Jannie humt bemoedigend.
‘In het visioen kwam ik op een lichte plek met allemaal vrouwen die zich over mij ontfermde alsof ik hun kind ben.’
‘Oermoeders?’
‘Ik denk het.’ Jannie pakt een pakje lucifers van tafel, schuift het open en neemt er eentje uit. Met het stokje strijkt ze langs de zijkant en een kleine vlam wordt ontstoken. Haar gezicht licht even op. Ze brengt het vlammetje naar mijn gezicht toe.
‘Voel je deze warmte?’ Ik knik.
‘Dit zijn de oermoeders, Marijke. In deze warmte zit alles wat je zoekt. De warmte van de hond, de man of de moeders. Wij zijn warmte.’
Ik begrijp maar half wat ze zegt, maar probeer met mijn ogen te laten zien dat ik het snap. De vlam dooft, de lucifer legt ze krom getrokken van de warmte op tafel.
‘Ik zal een kaart voor je leggen,’ zegt Jannie.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

verhalen met sterke vrouwelijke hoofdpersonages

Wat luister ik?

Frank Ocean, Solange, Phillip Glass

Wat schreef ik?

poëzie en korte verhalen