Nieuwste onderwerp

Oermoeders (22)

Ik verschoon mijn bed een dag eerder dan normaal. Ik hou van de geur van het wasmiddel dat nog in de lakens hangt, en hoe zacht en vers het bed voelt als je er dan in gaat liggen. Ik heb een plek nodig waar het perfect is om alles te laten bezinken. Ik maakte een eenvoudige salade voor mezelf, dronk twee koppen groene thee en probeerden niet aan mijn voormoeders te denken. Deze avond moest ik gebruiken om tot mezelf te komen, om mijn hersens en lichaam de tijd te geven om te omvatten wat ik had gezien en gevoeld, om te leren hoe ik nu verder moest. De tijd is blijven hangen in het moment op de bank, daar kwam alles samen en het is alsof mijn leven zich nu opnieuw begint uit te vouwen, langzaam, voorzichtig, teder en straks als ik weet wat mijn nieuwe bestemming is, zal het leven om me heen liggen als een landkaart. De wegen die ik zal moeten volgen, zullen duidelijk zijn.

Ik sla het laken open en schuif mezelf onder de deken. Chemische bloemen komen me tegemoet, ik lig op mijn rug en draai me op mijn buik, mijn gezicht in het kussen dat ruikt naar slaap. Mijn borsten worden platgedrukt, mijn vetrollen naar de zijkant geduwd. Ik slaap nog steeds aan de rechterkant, net zoals toen ik nog samen was met mijn ex-man. Mijn lichaam wordt broos, vergaat langzaam en ik heb zolang gewacht op niets. Mijn leven was een wachtkamer. Na de basisschool mocht ik naar de huishoudschool, tijdens die opleiding ontmoette ik mijn ex, we trouwden en kregen twee kinderen. De kinderen zijn volwassen nu, en zijn allebei naar Australië geëmigreerd, alsof ze gevlucht zijn, al weet ik niet voor wat. Waar ik continu op heb gewacht weet ik ook niet. Het was alsof er in de toekomst steeds een belofte lag waarvan ik niet het bestaan wist, maar het wel kon ruiken. Als een onvindbare dode muis.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

verhalen met sterke vrouwelijke hoofdpersonages

Wat luister ik?

Frank Ocean, Solange, Phillip Glass

Wat schreef ik?

poëzie en korte verhalen