Nieuwste onderwerp

Vinger/mond

‘Als ik bij jou ben schieten me altijd hele bloederige verhalen binnen.’
Ik lig in de arm van een jongen die je gemakkelijk zou kunnen beschrijven als halfgod, er is weinig wat deze zaterdagmorgen nog zou kunnen verpesten, maar, toegegeven, dit komt in de buurt.
‘Wil je een heel vies verhaal horen?’
‘Absoluut niet,’ wil ik zeggen. Maar dan draait hij me een beetje om, zodat we elkaar aankijken, en dan gebeurt er wat er altijd gebeurt: het spontane vergeten van al mijn verweer,  het ja en amen op alles.
‘Nou,’ zegt hij. Er volgt een bizar verhaal. Over Jiujitsu-les, over een man met een echt zwaard, hoe dat echte zwaard uit zijn handen valt, zijn teen afhakt, en wat je dan moet doen.
‘Met een afgehakte teen?’
‘Ja. Die sterven af, toch? Zoals die zwarte vingers van laatst?’, want, inderdaad, we hebben het al gehad over een man met drie afgestorven vingers. ‘Wat denk je dat je moet doen om dat afsterven te voorkomen?’
‘Ehm,’ doe ik.
‘In je mond doen. Of in een glas melk. En dan snel naar de dokter. Of, nee… is het wel melk? Even googelen.’
En terwijl hij zijn mobieltje pakt om te googelen op vingers en tenen, lig ik met open mond dit alles te verwerken. Sta je dan, te kijken naar je afgehakte ledemaat, terwijl het bloed uit je lijf gutst. Geen tijd om te kotsen: hup, oppakken, op je tong leggen. En dan met volle mond de bus in want je hebt je rijbewijs niet. Bij de balie van de eerste hulp op een papiertje schrijven wat er aan de hand is. “Hallo mevrouw, sorry, ik kan niet praten, ik heb een bloedende vinger in m’n mond.” Dan is een glas melk misschien toch een beter idee.
‘Oh nee, toch geen melk,’ hoor ik naast me. ‘Alleen in je mond.’
En dan bij de dokter alles op zijn tafel spugen, of de vinger uit je mond laten pakken.
De jongen legt kalm zijn mobieltje weer weg, ik kijk opzij, wijs naar mijn druppende linkeroog. ‘Heb je door dat ik hiervan moet huilen?’
‘Ik heb nog niet eens de uitgebreide versie vertelt,’ lacht hij. ’Er missen nog zoveel details. Weet je zeker dat je dat niet wilt weten?’
De enige grens die er was is bereikt. Ik schud van nee, manisch, nog een ledemaat in een mond wordt m’n dood.
De jongen tilt zichzelf op. Hangt op zijn ellebogen over mij heen. Strijkt met zijn vinger langs mijn neus, over mijn lippen, in mijn mond, zijn vinger op mijn tong. We hijgen elkaar aan. Ja en amen op alles.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey