Nieuwste onderwerp

Geluidloosheid

Ze wist dat de situatie niet houdbaar was. Dat er een punt zou komen waarop Max het opgaf.
‘Dit gaat zo niet meer. Je kunt niet zwijgend blijven mokken. Ik heb je nu al weet ik niet hoe vaak gevraagd om het te zeggen als je iets dwars zit. Je moet praten in een relatie, Eef, dat hoort er nu eenmaal bij. Ook al heb je daar niet altijd zin in; ook al is het makkelijker om te binnenvetten. Jezus, het is alsof ik honderd echo’s van mezelf hoor. En elke keer beloof je beterschap, zeg je het te zullen proberen, ben je helemaal overstuur, en meestal gaat het dan een paar dagen goed, maar daarna – dan zwijg je weer. En kan ik mijn riedeltje weer tegen je afsteken.’
Hij laat zich tegen de rugleuning van de bank vallen en legt zijn hoofd achterover. Vanuit haar ooghoek ziet Eva dat hij naar haar kijkt. Ze pulkt aan een draadje dat uit haar spijkerbroek steekt. Het zit vast, begint te rafelen.
Het is stil in de kamer. Het doet haar aan het huis van haar oma denken, ook al hangt daar een luide wandklok. Misschien is het juist wel door die klok dat de stilte opvalt, zoals nu Max’ jachtige ademhaling de verder complete geluidloosheid benadrukt.
Eva staat voorzichtig op, zonder de bank te doen kraken, alsof Max het dan niet door zou hebben. Met kleine stappen loopt ze naar de keuken.
‘Wat ga je nou doen,’ zegt Max.
‘Wil je thee,’ zegt Eva.

Naar het volgende deel
Naar het eerste deel

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Autumn (Ali Smith), Jij zegt het (Connie Palmen), en zoals elke winter een poging tot Anna Karenina (Tolstoj)

Wat luister ik?

Eeuw van de Amateur, Echt gebeurd, Invisibilia

Wat schreef ik?

Nog een heleboel meer op harlynnbouma. wordpress.com

Quote

'Je bent lekkerder dan je kijkt.' - Winnie de Poeh