Nieuwste onderwerp

Wijn (5)

Eerste: Link
Vorige: Link

We worden wakker in de wijngaard, ontbijten terwijl een oud Sloveens vrouwtje ons bespiedt vanuit haar huis. We zwaaien. Om tien uur lopen we naar de burcht. Stojan zei dat hij om 10 uur wakker zou zijn aangezien de tweede en laatste dag van het festival om 11 uur begint, maar als we aankomen is hij nog nergens te bekennen. We zien familieleden in de weer.
Zij begroeten ons ietwat verrast. Alweer die twee Hollandse jochies? Wij vragen waar Stojan is en zij antwoorden grinnikend dat die nog wel zal slapen.

Een van de broers gaat hem wakker maken en even later horen we iemand de trap af rennen. Zodra Stojan ons in het oog krijgt slaakt hij een vermoeide zucht. Ik vraag me af of hij alweer genoeg van ons heeft, of dat hij gewoon moe is. ‘How are you? How did you sleep?’ vraagt hij. ‘You want a shower?’
Ik voel me vies, maar wil geen misbruik maken van zijn gastvrijheid en zeg nee.
‘You go shower, you stink,’ zegt hij tegen ons beiden en hij gooit twee handdoeken naar ons. Hij wijst naar het gastenverblijf. ‘Last door left.’
Ik loop naar binnen. Op een van de bedden ligt een man te slapen. Als ik langsloop doet hij één oog open en kijkt me vragend aan. Ik glip snel de badkamer in en doe de deur op slot. Het water is nog niet helemaal warm als ik er onder stap en me snel was. Nog geen minuut gaat voorbij voor iemand hard op de deur bonst.
‘Give me a second,’ roep ik.
‘No!’ roept iemand terug en dan een stroom van onbegrijpelijke woorden. Ik stap de douche uit, zeep nog onder mijn oksels, en begin me haastig af te drogen.

Als ik de badkamer uit kom ligt de man nog steeds op bed. Buiten vraag ik Jurriaan wat er net gebeurde. ‘Stojan liep met je te fucken. Hij blijkt kinderboekenschrijver te zijn en vond het geweldig dat jij dat ook bent.’
Op dat moment komt Stojan aan met een prentenboek . ‘You’re a writer!’ roept hij uit. ‘I’m a writer too!’ hij duwt het boek in mijn handen. Het ziet er leuk uit. Als ik tegen hem zeg dat ik geen Sloveens spreek kijkt hij teleurgesteld.
‘Have you had breakfast yet? I need breakfast, I’m still drunk.’ Hij neemt ons mee naar de auto. ‘Let’s get a beer.’
Jurriaan is blijkbaar niet van plan in de auto te stappen met iemand die twee seconden geleden nog zei dat hij dronken was. ‘We’ll wait here,’ zegt hij.
‘Okay yes, you stay.’ Hij wijst naar Jurriaan. ‘You shower.’ Hij wijst naar mij . ‘You go help the others.’
Wij lopen braaf terug naar de binnenplaats. Jurriaan gaat het gastenverblijf in en ik vraag aan het eerste het beste familielid of ik iets kan doen. Ze kijken me geamuseerd aan, maar voor ze me een opdracht kunnen geven komt Stojan ook weer de binnenplaats op. Hij wijst naar mij. ‘You, come. You work for me now.’
Ik heb het gevoel dat ik in het bijzijn van Stojan alle controle over mijn leven verlies, en om eerlijk te zijn vind ik het best wel prettig. Gewoon iemand die zegt: kom hier, doe dit, ga douchen, werk nu.

Stojan stapelt dozen wijn op mijn armen en pakt zelf twee keer zo veel. Ik ben nog maar een half mens in zijn ogen.
Als alle dozen van arbitraire plaats A naar arbitraire plaats B zijn gebracht en Jurriaan is uitgedoucht zegt Stojan opnieuw dat we gaan ontbijten.
‘Wij hebben al gegeten,’ zeg ik nog een keer.
‘No, no, you need real breakfast, look how skinny you are!’

Het vervolg: Wijn 6

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.