Nieuwste onderwerp

Pacman

‘Ik word achtervolgd.’ Vlig strijkt ernstig zijn jas glad. De neuzen van zijn schoenen drukt hij in de grond. Suzes benen zijn kort en bungelen net boven de grond. Ze tekent onzichtbare bloemen met Vligs lollystok op het bankje. ‘Door wie?’ vraagt ze. Haar mondhoeken zijn blauw en haar tong groen. De lolly past nauwelijks helemaal in haar mond. ’Door Pacman.’ zegt Vlig. Hij kijkt steeds naar een andere kleur in de lolly als die uit Suzes mond komt. ‘Het plakje ham dat ik vanochtend op brood heb gedaan, ziet eruit als Pacman. Ik denk dat het me achtervolgt.’
‘Zit het in je broodtrommel?’ Vlig knikt. ‘Dan achtervolgt het je, ja. Het zit in je rugzak, op je rug, het komt achter jou aan.’ De lolly verdwijnt weer in haar mond. Vlig ramt een van zijn schoenneuzen in de grond. Er ontstaat een mini stuwdam tussen de grassprieten. ‘Is Pacman niet geel?’ Er druppelt wat speeksel van de lolly op Suzes spijkerbroek. Het vlekt groen als haar tong. ‘Misschien is Pacman wel een kameleon.’ antwoordt Vlig terwijl hij zijn stuwdammetje weer platstampt. Suze staart een tijdje de verte in en kijkt dan weer naar Vligs tas. ‘Als je je tas op je buik draagt, achtervolg jij Pacman.’ Ze sjort een schouderband van de rugzak naar beneden en trekt aan Vligs zijn arm om die erdoorheen te krijgen. ‘Dat durf ik niet!’ Wild rukt Vlig zich los en gaat op het uiteinde van het bankje zitten. ‘Misschien is het een hinderlaag.’ Hij strijkt zijn jas weer glad en werpt Suze boze blikken toe. Suze haalt haar schouders op en geeft haar lolly kusjes. ‘Waarom heb je die boterham niet meteen opgegeten?’ vraagt ze. ‘Wat als Pacman als een axolotl vernielde ledematen weer terug kan laten groeien en verder leeft in mijn maag?’
‘Dan ga je dood, denk ik.’ antwoordt Suze na een hartstochtelijke zoen met haar lolly. Vlig stoot een angstkreet uit. Hij drukt zijn vuist in zijn mond om het te dempen. ’Wat als je hamplakje gewoon een hamplakje is?’

‘Achter het politiebureau is een parkeergarage met afgesloten etages.’ Vlig schudt verwoed zijn hoofd. ‘Ik wil niet gepakt worden tussen auto’s.’ Hij knijpt in Suzes hand. Zij geeft hem een kneepje terug. Ze probeert exact in de maat te lopen van Vligs grote stappen. Net voor haar voorste voet de grond raakt, zwaait ze hun handen naar voren. ‘We kunnen naar het doodlopende steegje bij school waar de ouderejaars stiekem zoenen.’
‘Dat kunnen we wel doen, ja.’ zegt Vlig.
*

‘Denk je dat er iemand is?’ Onbewust is Vlig langzamer gaan lopen. De punt van de uitkijktoren op het schoolplein steekt net boven een rij huizen uit. Suze wijst aan waar Mina, waarmee ze ruzie heeft, woont. ‘En die mensen hebben twee heel lieve honden.’ Vlig mompelt afwezig. Ze komen langs garagedeuren waarop graffiti gespoten is. De buurtbewoners zeggen dat de jongens uit de hoogste klas het doen. Suze weet van een vriendinnetje van Mina dat dat ook zo is. De broer van dat vriendinnetje heeft zelf een Hitlersnorretje gespoten. ‘Ik wil dat jij niet mee de steeg ingaat.’ Resoluut houdt Vlig stil. ‘Pacman maakt ons misschien allebei af.’
‘Misschien is Pacman gewoon een plakje ham.’ Suze zwiept speels hun nog in elkaar verstrengelde handen heen en weer. Vlig reageert niet op haar gegiechel. ‘Misschien.’ zegt hij alleen. Zijn focus ligt honderd meter verderop waar de steeg geen zijwegen meer heeft en doodloopt. ‘Blijf hier.’ Hij delegeert Suze naar een regenpijp tegen de muur. Ze heeft vier uitwegen vanuit hier. Suze tuit haar lippen en maakt kusgeluidjes. Vluchtig laat Vlig haar een kusje op zijn wang geven. Haar lippen plakken nog van de lolly. Suze kijkt hoe Vlig zich verder de steeg in begeeft. De sleutelhangers aan de ritsen van zijn rugzak bungelen in de maat. De sleutelhanger met de octopus heeft zij aan hem gegeven. Ze zwommen samen af voor voor het C diploma. Als Vlig de laatste afsplitsing is gepasseerd, zet hij zijn rugzak op de grond en loopt verder. Suze tekent onzichtbare octopussen op de muur met haar lollystok. Uit de rugzak vreet een hamkleurige Pacman zich een weg naar buiten. Het is enorm. Suze wil roepen dat Vlig niet achterom mag kijken. Ze zegt niks en kijkt hoe Pacman Vlig in één hap opeet.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

de krant, Elvis Peeters, Niccolò Ammaniti, Arnon Grunberg en medische boeken

Wat luister ik?

Damien Rice, Angus and Julia Stone, Jake Bugg, Mogwai en Bach (bij voorkeur de cello suites)

Wat kijk ik?

NPO documentaires, arthouse films

Quote

It's raining cats and dogs and I have a rabbit.