Nieuwste onderwerp

Zdravstvuyte

En dan wordt alles opeens zwart-wit. De regen tikt tegen de ruit, en ergens in de goot ligt een hond, dood, waarschijnlijk, al is dat op dit punt nog niet zeker. Voetstappen. Gepiep op het linoleum. Er komt een detective mijn studeerkamer binnen.
Hij draagt een stropdas en een jas waar hij bijna in verdwijnt, zo’n archetypisch, beige geval. Hij komt naast mijn bureau staan. Buiten klinkt gedempt geblaf. De hond – dus toch…?
De detective schuifelt een beetje heen en weer. Kucht. Trekt dan aan m’n mouw.
‘Mmm,’ doe ik, wijs naar de koptelefoon op mijn hoofd.
De detective blijft trekken, net zo lang tot het schijtirritant wordt, ik trek de koptelefoon van m’n hoofd en kijk hem vermoeid aan. ‘Hou op met jengelen.’
‘Lotte,’ mompelt de detective met een vaag Russisch accent. ‘Jij zeggen hoe verder gaat.’
‘Wat?’
‘Met mij. Met hond.’
‘Ik heb geen tijd.’
Als ik weer door ga met tikken trekt de detective weer aan m’n mouw, harder en harder, ik geef geen krimp, en de detective verdwijnt, komt dan terug met mijn kat onder zijn arm.
‘Ik dood kat.’ Hij loopt langs mij heen naar het raam, kijkt me met samengeknepen ogen aan. ‘Kat uit raam, naast hond, dood als pierlala.’
Mijn vingers liggen weer stil op het toetsenbord. ‘Serieus, rot op. Ik heb tentamenweek. Ik moet twee papers schrijven, een verslag, een grof geschatte twee biljoen artikelen lezen, en daartussen heb ik twee seconden de tijd die ik ga benutten voor adem halen en níet, luister je, níet aan jou.’
De detective vertrekt geen spier.
‘Geen tijd.’ Ik wijs naar mezelf, dan naar de laptop. ‘Tentamens. Geen tijd voor verhaaltjes.’
De detective staart melancholisch uit het raam. ‘Is niet makkelijk. Detective zonder verhaal. Ik wachten?’
‘Het is ook niet makkelijk om te leren terwijl je elke keer m’n fucking KAMER IN KOMT LOPEN OKÉ! Nou zet m’n kat neer en vertrek, verdomme!’
De detective perst zijn lippen op mekaar, kijkt naar de kat. Laat hem langzaam op de grond zakken. ‘Zdravstvuyte kot, ochen priyatno.’
‘Nou niet uitgebreid afscheid nemen van de kat. Oprotten.’
Schoorvoetend schuift hij naar de deuropening, gaat daar nog eens heel uitgebreid staan zuchten. Heft dramatisch zijn gezicht op. ‘Ik weet niet, Lotte. Ik weet niet wat ik doe nu.’
‘Gewoon, aansluiten bij de rest. Alle tweedimensionale verhaalideetjes. Het duurt nog wel even voordat ik klaar ben, dus volgens mij gaan ze morgen een dagje naar Madurodam. Oké?’
‘Da, da.’ Hij zucht voor de laatste keer. Stapt de gang op, trekt de deur dicht, langzaam, en als er slechts twee centimeter over zijn drukt hij zijn lippen ertussen, fluistert: ‘Hond niet dood. Elvis leeft. Jij slecht voorbereid. Niet goede student. Ik goede detective. Zie alles.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey