Nieuwste onderwerp

Wijn (4)

Eerste: Link
Vorige: Link

Zodra Stojan wegloopt sta ik op. De wedstrijd is beslist, ook al moeten ze nog een half uur spelen. Buiten zijn mensen dronken. Jurriaan staat te praten met een ontzettend knap meisje dat nog nuchter lijkt. Ik wil me niet tussen hen in duwen als derde wiel en dus loop ik naar het terras dat nu verlaten is. De stenen van de balustrade zijn nog warm van de zon en ik ga op de rand zitten.
De lucht is helder. De vallei bespikkeld met boerderijen. Vrolijk oranje licht schijnt door hun ramen naar buiten.
Ik pak mijn iPhone en neurie mee met een treurig lied. Opeens voel ik me eenzaam.
Onbewust pak ik mijn mobiel en zoek naar mijn gesprek met Emily. Ik ken haar amper.
Toen we elkaar net hadden ontmoet waren we steeds zo blij als we met de ander konden praten. Een keer bleef zij de hele nacht op. Ze maakte aan het begin van haar avond een foto van de zonsondergang en na 8 uur de hele tijd met elkaar te hebben gepraat stuurde ze een foto van de zonsopkomst.
Dat is daarna nooit meer gebeurd. Zij kreeg het drukker met andere dingen en nu spreek ik haar nog maar zelden. Ik vind het kinderachtig van mezelf, maar nu mis ik haar. Ik wil met haar praten.
Ik probeer een foto van de lucht te maken, maar de maan geeft te weinig licht en ik verwijder hem weer.
‘Hey,’ zeg ik dan maar gewoon en ik zie ‘online’ onder haar naam verschijnen.
Het is 6:30 in de ochtend waar zij woont. Ze heeft een vreemd slaapritme.
‘Hey ^^.’
Ik praat een beetje, ze reageert niet zo snel. Ze zegt dat ze zo gaat slapen maar nog even met een vriend aan het kletsen is.
Ik voel me een beetje afgewezen en probeer het gesprek gaande te houden, maar zie al gauw dat ze duidelijk met die andere jongen wil kletsen en zeg welterusten.

Dan ben ik weer alleen.
Achter me hoor ik plezier. Ik beeld me weer eens in dat ze hier opeens verschijnt. Getransporteerd vanuit Australië. Ik zou haar kunnen laten zien hoe de maan vage schaduwen maakt en hoe de lucht oranje gloeit in de verte vanwege het licht dat Ljubljana, de hoofdstad, de lucht in straalt.

Niemand verschijnt uit het niets. Op het terras ben alleen ik, ben ik alleen.

Het vervolg: Wijn (5)

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.