Nieuwste onderwerp

Wijn (3)

Eerste: Link
Vorige: Link

Na een middag door de streek te hebben gefietst om andere wijnboeren te bezoeken gaan we terug naar de burcht van Stojan. Bij de andere wijnboeren was het rustig. Een handjevol mensen stond daar, maar bij huize Stojan is het feest. Het wijnfestival duurt tot een uur of vijf, maar de wijn vloeit hier vrijelijk door.
In een bijkeuken staan twee mannen gnocchi klaar te maken. Daar overheen raspen ze verse truffels en bij elk bord lekken ze een brok parmigiano reggiano. Alles is gratis.

Jurriaan en ik gaan op een terras zitten in de schaduw van een grote vijgenboom. We zitten aan een stijlvolle zware eikenhouten tafel en kijken met nog zo’n 15 anderen naar de zon die langzaam ondergaat over een vallei vol wijngaarden. Het moment dat de laatste zonnestralen verdwijnen springen vrijwel alle mannen en een groot deel van de vrouwen op en haasten zich naar binnen.
Voetbal.
Iedereen is voor Juventus en met zo’n 40 mensen zitten we te kijken. Langs de muren staan kasten met glazen deuren. Ik zie nog meer flessen wijn en grote koperen thermometers om te zien of de klimaatkasten wel op de juiste temperatuur zijn.
Iedereen pakt zoveel als hij wil. Zeker nadat Real Madrid, de vijand, op een 1-0 voorsprong komt.

Het hele huis barst los bij een briljante 1-1, maar valt weer stil nadat Real totaal over de verdediging van Juventus heen loopt en nog 2 doelpunten maakt.
Ondanks dat Stojan duidelijk heeft gemaakt een enorm voetbalfan te zijn, is hij niet hier.
Het grootste deel van de avond is hij buiten om gasten en klanten te entertainen.

Soms verschijnt hij even in de deuropening en kijkt een paar minuten mee. Hij ziet de score en laat zijn schouders hangen. Op een moment dat niemand naar hem kijkt straalt de vermoeidheid van hem af. Hij wrijft met zijn handen over zijn gezicht en draait half weg. Even denk ik dat hij gewoon weg wil lopen, maar dan leunt hij langzaam naar voren en legt zijn voorhoofd tegen de stenen deurpost.

Zijn lichaam wiegt heen en weer. Om me heen drinken en roepen mensen. Glazen rinkelen tegen elkaar, maar Stojan staat daar gewoon even in een moment van totale verslagenheid.

Na twintig seconde recht hij zijn rug en loopt resoluut de trap af, weg van het scherm, terug naar zijn werk.

Het vervolg: Wijn (4)

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.