Nieuwste onderwerp

Wijn (1)

Eerste: Link
Vorige: Link

 

Het begon allemaal op donderdag. Nou ja, eigenlijk begon het een kleine week voor donderdag toen de godfather van de Sloveense wijn en het hoofd van de Simčič (Siemtjietsch)  familie, Marian Simčič, plotseling kwam te overlijden.

Jurriaan heeft een tour door de wijngaarden van de familie Simčič geregeld, inclusief proeverij en overnachting. Drie dagen van te voren worden we gebeld dat het niet door kan gaan. Ze zeggen dat we naar de Vinoteka, een wijnwinkel, in Brda moeten gaan. Daar worden de laatste wijnen van Marian Simčič verkocht.

De Vinoteka blijkt onder een klein kasteel te liggen. Compleet met toegangspoort en torens. Het is warm die dag, maar zodra we naar de kelder word de lucht koel en aangenaam.

Er is een bar, wat sta-tafeltjes en ongelofelijk veel flessen wijn. Achter de bar, samen met zo’n 500 wijnglazen, staat een hoog geblondeerde vrouw van rond de dertig. Iets aan haar gezicht ziet er opvallend uit en na een paar minuten zie ik het. Ze heeft een glazen oog. Met een witte doek is ze glazen aan het schoonmaken. Voor de bar zit een man met zijn hoofd op zijn hand te drinken uit een koffiekopje, waar waarschijnlijk ooit wel koffie in heeft gezeten, maar nu alleen nog maar een halflege fles Bailey’s naast staat.
Dat is Stojan.

‘Wat komen jullie doen?’ vraagt de vrouw achter de bar. In mijn hoofd hoor ik hoe haar lange roze nepnagels over het glas schuren en met moeite onderdruk ik een rilling.
Jurriaan begint uit te leggen dat hij wijn wil kopen en zodra hij de naam Simčič noemt gaat er een wereld voor ons open.

Stojan staat op, slaat een kruis en richt zijn blik voor een halve seconde naar de hemel. Dan loopt hij naar een koeling toe.
‘If you come here to taste our wine, you try this.’ Zijn accent is opvallend Russisch voor iemand die dichter bij Nederland dan bij Moskou woont. Hij pakt een fles uit de koelkast en schenkt een bodempje in voor Jurriaan die alle stappen, van het draaien en ruiken en nippen en lucht door zijn tanden naar binnen laten, afgaat voor hij het doorslikt.
Dan knikt hij en maakt een goedkeurend geluid zoals alleen Jurriaan dat kan. Een geluid dat zegt: ‘Dit is een goed begin, maar stop fucking around with me, en geef me meer van je beste wijnen.’
Stojan hoort alleen de goedkeuring.

Het is een witte Rebula. Specifiek uit deze streek en door Stojan zelf gemaakt. Hij is wijnboer hier in de omgeving. Al gauw zijn Jurriaan en hij verwikkeld in een gesprek over druivensoorten en het microklimaat van deze streek dat door Stojan wordt omschreven als de beste wijnstreek in Slovenië. Hij zegt dat het komt doordat ze de Mediterraanse lucht meekrijgen vanuit het zuiden, maar ook de frisheid van de Alpen in hun rug hebben liggen.

‘Where are you going next?’ vraagt Stojan. ‘If you are staying here you need to come to the festival.’
Er blijkt een wijnfestival te zijn in het weekend. Wij waren eigenlijk van plan om door te rijden naar de hoofdstad en dan naar Kroatië, maar het enthousiasme en de trots waarmee Stojan vertelt is zo aanstekelijk dat zelfs ik op het punt sta van de wijn te gaan drinken.

Jurriaan brengt er nog tegenin dat we geen slaapplek hebben en hij niet dronken kan rijden, maar Stojan wil er niets van horen. ‘You have a tent, right? You stay in the vineyard, we will find place for you.’

Dan opeens steekt hij zijn hand op. ‘Wait! The festival is on Saturday. The Champions League Final (voetbal) is on Saturday too. It’s Real Madrid (uit Madrid) against Juventus (uit Turijn). For who are you?’
Jurriaan kijkt naar mij. Hij weet net zo veel van voetbal als ik van wijn. Even vraag ik me af of de Slovenen een afgunst hebben van Italianen wiens grens hier drie kilometer verderop ligt. Of ze juist trots zijn op de Italiaanse club die het redelijk onverwacht tot de finale heeft geschopt.
‘Juventus?’ zeg ik, ietwat onzeker tegen Jurriaan. ‘Juventus,’ bevestig ik nog eens naar Stojan alsof hij de host is van een spelshow en ik het uiteindelijke antwoord aan hem moet geven.
De vrouw achter de toonbank glimlacht vriendelijk.
‘JUVEEEEE!!!’ roept Stojan luid. ‘Okay you can come, you need to come and you will stay in our vineyard.’ Hij kijkt ons twee indringend aan. ‘And if anyone in Slovenia causes you trouble, anyone… you call me.’

 

Het vervolg: Wijn (2)

« terug naar blog

One response to “Wijn (1)”

  1. Gina Miroula

    Wat mooi Wessel!

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.