Nieuwste onderwerp

Stijfsel (18)

Het knerpende geluid van kiezelstenen onder mijn Clark’s verbreekt de stilte rond het huis van mijn ouders. Mijn fiets zet ik tegen de bakstenen muur naast de voordeur, zin om hem naar de garage te brengen heb ik niet. Ik duw de deur open en vanuit de hal zie ik dat er nog een lamp aan staat in de woonkamer. Mijn zus misschien, die ook net thuis is van het uitgaan.

Maar in de woonkamer zie ik mijn moeder in de hoek van de bank zitten. De tv staat aan met het geluid op z’n allerzachtst.  Naast haar op de armleuning staat een vol glas witte wijn. Op de salontafel staan twee lege flessen. Ze zit onderuitgezakt, met haar pyjamabroek en een vest aan en haar haren door de war.

‘Zo ben jij ook eindelijk thuis,’ zegt ze. Aan haar stem is duidelijk te horen dat ze dronken is.

‘Het is na vieren,’ zeg ik, ‘wat doe jij nog op?’

‘Ik kon niet slapen.’

Ik loop naar de salontafel, pak een van de lege flessen en kijk of er nog iets in zit. ‘Dus jij dacht, ik neem maar een paar nachtmutsjes.’

‘Alsof jij niet genoeg drinkt, waar kom je net vandaan?’

‘Ik was even uit, met iemand,’ zeg ik terwijl ik naar de keuken loop om de twee flessen weg te gooien.

‘Met die vriend van je? Robbert of zo.’

‘Rutger, Robbert is de buurman, en nee ik was niet met hem.’

‘Oh dus je gaat vreemd! Of is het alweer uit?’

‘Je moet niet zo hard praten, papa en Bo liggen boven te slapen.’

‘Die ligt toch te snurken als een zwijn.’

‘Zo moet je niet over hem praten,’ zeg ik en zet de tv uit, wat mijn moeder niet eens door heeft.

‘Dat doe jij ook.’

‘Jij bent met hem getrouwd.’ Ik ga naast haar op de bank zitten.

‘Ik denk dat papa vreemdgaat.’

‘Met wie zou hij in godsnaam vreemd moeten gaan?’

‘Geen idee, iemand van zijn werk of van de hockeyclub.’

‘Papa is oud, dik, half kaal en al zijn tanden zijn geel van het roken en het drinken, welke vrouw wil dat nou?’

‘Ach wat weet jij, jullie soort blijft toch altijd alleen.’

‘Jij bent dronken,’ zeg ik boos en pak het wijnglas en loop er mee naar de keuken. Voor ik het leeggooi in de gootsteen neem ik nog twee grote slokken. Als ik de woonkamer weer in loop, pak ik een plaid uit de rieten mand die tegen de boekenkast aan staat. Op de bank leg ik een kussen goed neer.

‘Hier,’ zeg ik, ‘je moet even gaan slapen.’

‘Ik ben niet moe.’

‘Mam, je bent zo zat als een konijn, ga even liggen.’

Ze legt haar hoofd op het kussen en strijkt haar donkerbruine haren achter haar rechteroor. Ik leg het plaid goed over haar heen.

‘Ga even slapen, ik zie je morgen weer.’

Ze antwoordt met een instemmend geluid. Ik klik de laatste lamp in de woonkamer uit en ga naar boven.

In mijn kamer plof ik op bed en kijk naar mijn telefoon, ik heb berichtjes van Rutger, Paul en ook van Martijn.

>Ben je morgen toevallig in Arnhem?

>Heb zin om even koffie met je te drinken.

>Gewoon even bijpraten.

Ik leg het toestel op mijn nachtkastje en bedenk dat ik morgen wel antwoord.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld