Nieuwste onderwerp

Stijfsel (17)

Hij had het net gezegd en ik voelde zijn warme adem nog in mijn oor terwijl hij zich weer op bed liet vallen om zich vervolgens om te draaien en op handen en knieën in de gewenste positie te gaan zitten. Ik keek naar de plastic ring die om zijn penis en ballen zat, hij had zich voor deze gelegenheid perfect geschoren, hij had het gepland.

‘Kom, ga je nog iets doen?’

*

Paul houdt het plastic fetisj-speeltje nog steeds omhoog en kijkt mij vragend aan.

‘Waarom heb je dat?’

‘Nou gewoon. Spannend toch?’

Ik sta op en loop naar hem toe, pak het speeltje uit zijn hand en steek mijn wijsvinger waar eigenlijk de penis zou moeten. Ik hou het ding omhoog alsof het een vingerpoppetje is.

‘Als je het zo spannend vindt, waarom doe je het dan niet zelf om.’

‘Zo werkt het niet.’

Ik duw de gordel weer in zijn hand. ‘Waarom niet?’

‘Nou gewoon niet, jij bent toch de…’

‘De wat?’

‘De sub. Jij wilt toch gedomineerd worden?’

‘Ik ga dat ding zeker niet om doen.’

‘Het doet geen pijn of zo.’

‘Ik wil het niet.’

Paul was nu zichtbaar geïrriteerd. ‘Probeer het gewoon even.’ Zijn penis is nu niet meer stijf, maar hangt daar gewoon, als hij niet hard was, was hij eigenlijk best kort.

‘Nee.’

‘Ga dan maar weg,’ zei hij en gooide het speeltje op zijn matras, ‘zo heb ik er geen zin in.’

Ik keek hem aan, hij had een ontevreden blik die niet bij hem paste. De blik van een verwend kind dat voor een keer zijn zin niet krijgt.

‘Doe niet zo raar,’ zei ik rustig.

‘Nee, ik meen het. Ik ben helemaal slap nu en heb geen zin meer, ga naar huis of zo,’ zei hij op een boos toontje en liep naar zijn bed.

Ik draaide me naar hem om, ik kon de situatie niet vatten en dacht dat hij misschien een grapje maakte. Maar hij ging echt op bed liggen, met zijn rug naar me toe en trok de lakens over zijn blanke bespikkelde huid.

‘Oké, dan ga ik maar.’

Paul reageerde niet. Zonder nog iets te zeggen trok ik al mijn kleren weer aan. Ik trok mijn shirt weer over mijn hoofd en hij bleef maar liggen, met zijn gezicht naar de muur. Ik stapte in mijn schoenen en liep naar de deur.

‘Doei,’ zei ik nog.

‘Ja doei.’

En ik trok de deur achter me dicht. Het licht ging aan zodra ik in de gang stond. Alleen liep ik door de brede galmende gangen van het oude schoolgebouw, de grote trap af en door de massieve deur naar buiten, waar mijn fiets nog tegen het hek stond. Ik haalde mijn sigaretten uit mijn zak, keek een seconde naar de afbeelding van een kapotgerookt gebit, en stak er eentje op. Op mijn telefoon zocht ik iets dat energiek klonk, What Is Love van Haddaway, leek me goed. Ik neuriede mee en fietste tegen de wind in naar huis.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld