Nieuwste onderwerp

Stijfsel (15)

In de gang van zijn studentenhuis hing een 130 bord zoals men dat langs sommige snelwegen vindt. Niet alleen gestolen als typisch studentikoze daad van ongehoorzaamheid, ook om de politieke kleur van de meeste bewoners nog even te benadrukken.
‘Wil je iets drinken?’ vroeg hij terwijl ik hem door de woonkamer volgde.
‘Er zal vast wel bier zijn.’ Ik bleef midden in de woonkamer staan. Op de salontafel stond een fruitschaal met een absurd aantal uitgedrukte peuken erin. In de haard stonden twee kratten goedkoop Lidl-bier opgestapeld. Boven de schouw hing een portret van Willem-Alexander en Maxima.
‘Jij bent ook wel een bierwurm jij,’ zei hij terwijl hij met twee halve-liters de keuken uit kwam.
‘Een wat?’
‘Een bierwurm, dat je veel zuipt,’ zei hij en gaf mij een biertje, ‘mocht je het niet doorhebben, het is half een en je gaat al aan het bier.’
‘Dat is na twaalven toch.’
Daar moest hij om lachen. We proostten, zonder te klinken, dat hoort blijkbaar.
‘Zijn jullie zo koningsgezind of zo?’ vroeg ik en wees naar het portret.
‘In ieder studentenhuis hangt een portret van de koning en koningin, dat is een soort traditie.’
‘Net zoals communistische studenten die vroeger portretten van Mao ophingen.’
‘Vieze rooie ben je ook,’ hij nam een grote teug, ‘zullen wij maar eens naar boven gaan?’

Zijn kamer was zo mogelijk nog clichématiger dan de woonkamer. In de boekenkast stonden meer lege bierflesjes dan boeken, de vloer lag bezaaid met kleding die naar bier rook en aan de muur hing een vlag van zijn vereniging.
‘Dus het is echt een soort fascistische sekte.’
‘Niet zo knorrig,’ zei hij en zoende me op de mond.
‘Je bent zo bourgeois,’ zei ik toen hij ophield.
‘Ik heb iets voor je.’ Zonder verder nog iets te zeggen draaide hij zich om, rommelde wat in zijn bureaula. ‘Hier, steek je hand uit.’
Ik deed wat hij zei en hij gaf me twee kleine goudkleurige sleuteltjes. ‘Waar zijn deze voor?’
‘Weet je nog waar ik het over had, op Whatsapp twee weken geleden?’
Ik probeerde me iets over sleuteltjes te herinneren, maar er schoot mij niks te binnen.
‘Ik laat het wel zien, dan weet je het gelijk.’
Zonder pardon, trok hij z’n broek en onderbroek omlaag. En inderdaad ik wist het gelijk weer. Rutger kikte op chastity-play. Om zijn penis zat een soort afgesloten buis van doorzichtig plastic met een gouden hangslotje eraan zodat het niet open kon. Hij had zich ook nog eens geschoren.
Het duurde even voor ik het kon verwerken. Toen hij het er op Whatsapp over had dacht ik dat hij een grapje maakte. Maar toen stond hij daar opeens, met z’n broek op z’n enkels en zo’n geval om zijn penis.
‘En ik moet dan je sleuteltjes bewaren?’
‘Nou niet de hele tijd hoor, we moeten dit een beetje opbouwen, maar ik heb hem al de hele dag om en ik ben best wel geil nu.’
‘Hoe kun je geil zijn met dat ding om?’
‘Dat voel ik gewoon, ik heb echt ontzettend zin in seks.’
Ik was nog even verbaasd over wat er allemaal gebeurde. Maar hij knoopte zijn overhemd al los en ging op bed liggen.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld