Nieuwste onderwerp

Jasje

Eerste: Link
Vorige: Link

 

Jurriaan wil shoppen. We zijn in Milaan, een van de modehoofdsteden van de wereld. Morgen gaan we naar een autoshow waar enorm zeldzame auto’s zijn tentoongesteld voor ze de dag erna voor vele honderd duizenden euro’s worden geveild. Natuurlijk gaat hij daar niet lopen in vakantiekleren.

Ik twijfel erg of ik ook wat zal kopen. Mijn nette kleren bestaan uit een donkerblauwe broek en drie overhemden. Twee van die overhemden heb ik thuis gelaten. Jurriaan heeft een vrijwel oneindige voorraad polo’s, overhemden, jasjes, pakken en andere kleren waar ik de namen niet van weet.

Hij kijkt driftig rond en doet wat kleding aan om vervolgens te zeggen dat hij de knopen lelijk vind of de kraag te los zit.
Ik zie een donkerblauw jasje met wit geborduurde bloemen. Ik trek het aan. Het zit wel lekker.
‘Staat goed,’ zegt Jurriaan. ‘Hoeveel kost het?’
Ik kijk op het prijskaartje. 784 euro. Snel hang ik het weer terug.

Een ander jasje, deze met broek, gemaakt van licht linnen met verschillende kleuren draad die er als streepjes verf doorheen zijn gewoven. Zwart en geel en oranje en rood. Samen 500 euro.

Aan de ene kant vind ik het hartstikke leuk om er goed uit te zien. Toen ik voor het eerst een superstoer spijkerjack kocht (op mijn 21ste) liep ik dagenlang rond met genoeg zelfvertrouwen voor drie. Mooie kleren doen dat soms met me.
Aan de andere kant schaam ik me. Niet alleen is het heel erg veel geld en kan ik daar allerlei andere dingen van kopen. Ook voelt het alsof ik toegeef aan de wereld dat ik niet goed genoeg ben.

Ik zou graag knap zijn, misschien ben ik dat ook wel, maar zo voelt het niet. Ik denk niet dat ik onaantrekkelijk ben, maar er zijn maar weinig momenten dat ik in de spiegel kijk en denk: ‘Wat zie ik er goed uit.’

Om dat dan met mooie kleren te verhelpen voelt vreemd. Misschien als ik een mooi pak draag denken mensen wel ‘Oh, wat een knappe jongen.’
Ik heb me altijd heel erg verzet tegen het idee dat ik mooie kleren nodig heb om indruk op mensen te maken.

Ik weet dat dat naïef is. Dit is waarom mensen make-up dragen, naar de sportschool gaan, waarom zo veel mensen zo veel kleren hebben.
Dat doe ik allemaal niet.

Ook ga ik niet uit, drink ik geen alcohol en voel me de laatste tijd soms een beetje eenzaam.
Ik kijk in de spiegel, zie mezelf. Is dit wat ik moet doen? Is het normaal om 500 euro uit te geven aan een jasje en een broek? Als ik dit nu koop, kom ik dan binnenkort op een feestje en gaat iemand met mij praten puur omdat ze mij in pak zien en denken: ‘Oh, wat een knappe jongen.’

 

Het vervolg: Veiling

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.