Nieuwste onderwerp

Oermoeders (7)

Ik pakte de haar met mijn duim en wijsvinger en keek ernaar. Een van mijn beste vriendinnen is kapster, dus ik weet hoe gezonde haren eruitzien. Ze zijn overal even dik, glimmen en als je er een kapottrekt, breekt ‘ie netjes en recht in tweeën. Ik liet de witte sliert vallen, hij bleef haken aan de stof van mijn broek en bleef daar hangend zweven. Cees ademde diep in en uit en ik leek te zien hoe zijn hart tegen zijn borstkas klopte maar misschien verbeelde ik me dat. De honden waren weer onder tafel gekropen en lagen met hun lijven tegen Cees’ zijn benen aan.

‘Gaat het?’ vroeg ik. Hij knikte en glimlachte flauw zonder me op te kijken. Ik was opgelucht dat dit gebeurd was omdat ik nu dichtbij hem was geweest zonder dat het opviel en zonder dat ik wanhopig overkwam. Cees stond op en rekte zich uit, waardoor het zachte, harige vlees van zijn buik zichtbaar werd.

‘Naar de pups, dan maar?’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

A.M. Homes, Marijke Schermer, Nicolien Mizee

Quote

‘Dit is het, dacht ik. Dit is nu. Dit is het leven al. Ik ga niet meer wachten op wat nog komen moet. Het is maandag, ik heb buikpijn, en ik ga toch nog een kop koffie bestellen. Dit is het. Er gaat niets groots gebeuren. Ik ga nergens meer op wachten. Dit is het leven al. De zon zal nog wel eens gaan schijnen, ik zal nog weleens een vriendin krijgen, of niet, maar het doet er niet toe. Dit is alles al.’ - Nicolien Mizee