Nieuwste onderwerp

Stijfsel (14)

Paul trekt de gordijnen voor zijn grote kamerraam dicht met de woorden; ‘De buren hoeven dit allemaal niet te zien.’

Ik heb pas net mijn jas uitgetrokken en opgehangen aan zijn kapstok, Paul heeft de zijne al op de grond gegooid en zijn shirt uitgetrokken. Hij is niet erg gespierd, wel gespierder dan ik. Zijn huid is egaal blank met een paar donkerbruine moedervlekken op zijn buik. Hij komt op me af, slaat een arm om me heen en kust me weer. ‘Kom mee naar bed.’

Ik trek mijn trui over mijn hoofd, knoop mijn overhemd los en kijk in de spiegel naar de haren op mijn buik. Mijn schoenen schop ik uit, trek mijn spijkerbroek omlaag, tot ik alleen in mijn Tommy-Hilfiger boxer in de kamer sta.

Ik draai me om en zie dat Paul al helemaal uitgekleed op bed ligt. ‘Kom,’ zegt hij.

Ik ga naast hem op het matras liggen, hij gaat boven mij hangen en zoent me en voelt met zijn rechterhand aan mijn half harde penis. ‘Welk spelletje wil je vanavond spelen?’

‘Ik zet dat masker wel weer op,’ zei ik.

Hij zoent me weer, dit keer harder, hij drukt zijn lippen harder op de mijne waardoor ik dieper het kussen ingeduwd word. ‘Is dat alles?’

‘En een halsband natuurlijk,’ zeg ik, ‘en die staart.’

‘Is dat alles?’

Ik ben even stil, ik kan niet bedenken wat hij nog meer zou kunnen bedoelen. ‘Wat heb je nog meer in gedachte dan?’

‘Ik weet wel iets,’ zei hij en staat op. Met zijn penis recht vooruit, als een bajonet op een geweer, loopt hij naar de kledingkast. Hij rommelt wat in de schoenendoos waar al zijn speeltjes in zaten.

‘Hier, wil je deze om doen?’ vraagt hij en laat mij een seksspeeltje zien dat ik gelijk herken.

 

*

 

Een uur en twintig minuten had ik in de trein gezeten vanuit Arnhem, hij had het te druk om naar mij toe te komen en aangezien ik al geen lessen meer had kon ik wel naar hem toe komen. Het was eind juli en van dat stralende weer waarin alles altijd mooier lijkt dan het eigenlijk is.

Toen ik op het centraal station de trap af kwam, kon ik hem al zien wachten buiten de poortjes. Hij glimlachte toen hij me zag lopen.

De eerste keer dat we elkaar zagen was op een ander centraal station, waar ik hem toen opwachtte. Hij droeg een gestreept Ralph Lauren overhemd, een Tommy Hilfiger broek en schoenen van Magnanni. Met z’n kastanjebruine lange haar in een strakke scheiding en zijn Ray-Ban op zijn voorhoofd. Voor mij was Rutger eigenlijk een exoot.

Die eerste keer durfden we elkaar niet eens te omhelzen, nu durfden we elkaar gewoon te zoenen, ondanks dat we twee mannen waren op een grote openbare plek.

‘Drukke dag gehad wonderboy?’ vroeg ik hem.

‘Heel druk, zullen we gaan lopen?’

We liepen niet hand in hand, wel dicht tegen elkaar aan.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld