Nieuwste onderwerp

Ajax

Eerste: Link
Vorige: Link

Ondanks een beetje tegensputteren van Jurriaan zitten we in een café waar ze voetbal uitzenden. Ajax staat in de finale van de UEFA League en ik wil de wedstrijd per se live zien.
Ik ben de enige die naar het scherm kijkt.
Sowieso is het een dooie boel. Het café is zo goed als leeg. Er zijn slechts vier mensen en zij zitten demonstratief van het scherm weggedraaid. Na een kwartier verdwijnen ze. Ze hebben hun drankjes niet eens opgedronken.
Sport kijk ik altijd met mijn vader. Vaak voetbal, soms tennis, volleybal, schaatsen of Tour de France. Altijd de Olympische Spelen.
Misschien is het deze keer beter dat ik alleen ben. Ajax is vrij kansloos. Ze spelen niet slecht, ze zijn gewoon slechter. Het is niet echt spannend en zodra ze met 0-2 achter komen besluit Jurriaan dat hij aan zijn vriendenplicht heeft voldaan.
‘Ik ga even een rondje lopen buiten, kijken of er nog mensen zijn met wie ik een praatje kan maken.’
Als hij weg is kijk ik op mijn mobiel om te zien of er nog mensen online zijn om mee te kletsen.
Ik klets een beetje met Anne. Ze vraagt of ik nog plannen heb voor de komende week en opeens voel ik me verdrietig. Zij is net een weekend weg geweest naar Roemenië met haar studentenvereniging. Ze vertelt hoe ongelofelijk gezellig het was en hoe soepel iedereen met elkaar om ging.
Terwijl ik het hier ‘wel’ leuk heb. We doen hele bijzondere dingen, maar ik mis thuis en voel me best wel alleen.

Een uur later lig ik in bed. Ik heb me voorgenomen om niet meer op mijn mobiel te kijken. Ik heb geen zin om van Anne te horen hoe leuk en gezellig ze het met iedereen heeft op een plek zo ver van mij.
Op zich vind ik het fijn als anderen het goed hebben, maar soms vind ik het lastig om niet jaloers te zijn.

Ik kan mezelf niet tegenhouden. Anne is er niet. Yumi wel. Ergens ben ik opgelucht.
Yumi vertelt dat ze een rotdag heeft gehad en vraagt of ze wat foto’s kan zien van de reis. Ik stuur wat dingen door.
‘Ik vind het zo fijn om foto’s te krijgen. Al die bijzondere dingen. Ik voel me helemaal daar.’ Zegt ze.

Ik wil meer zoals Yumi zijn. Vol meegenieten van het plezier van anderen. Als iemand vertelt hoe leuk ze het hebben word ik me soms opeens heel bewust van mijn leven en de dingen die daarin ontbreken.
Ik vraag me af of dat aan mij ligt.

 

Het vervolg: Tortellini

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Ender's Game, Game of Thrones, The Magicians

Wat vind ik?

De zin 'Ik heb geen tijd' is onzin

Wat luister ik?

Reply All, Here Be Monsters, The Memory Palace

Wat schreef ik?

'Het geheugen van een olifant', prentenboek met Jan Jutte, uitgeverij Lemniscaat (2018)

Quote

Far and away the best price life has to offer is work hard at work worth doing - Theodore Roosevelt.