Nieuwste onderwerp

Fanfiction (1)

Dus Mette en ik staan al een goed half uur te staren. Naar een man van veertig, welteverstaan. Met lang, onverzorgd haar, een Jezus-baard en diepe wallen, een iets te ver opengeknoopt blouseje en het zweet druppend over zijn voorhoofd, en wij kijken elkaar aan, Mette en ik, en snappen weer wat minder van het leven.
‘Hij is zo aantrekkelijk,’ zegt Mette.
‘Maar écht,’ antwoord ik.

De man heeft een uitzonderlijk vrouwelijke manier van dansen. Hij draait rondjes met zijn heupen, zingt ondertussen nogal zwartgallige dingen over de mens en de maatschappij.
Wij staan ongeveer twee meter van hem af, gapen hem aan, krijsen mee: ‘OH, AND NO ONE REALLY KNOWS YOU, AND LIFE IS BRIEF,’ want deze man is niet zo maar een man, maar eentje waar wij alle liedjes van kennen en die Tivoli heeft uitverkocht, en wij schreeuwen: ‘MAYBE LOVE IS JUST AN ECONOMY BASED ON RECOURSE SCARCITY,’ en in een split-seconde, terwijl de man op zijn gitaar ramt, en we met zijn drieën uit volle borst blèren, ‘BUT I FAIL TO SEE IS WHAT THAT GOT TO DO-’ en ik denk: oh mijn god, ‘WITH YOU AND ME!‘, hij keek me even aan.

Nou. Dan is er nog een goede twee uur te gaan.
En terwijl Father John Misty onverstoord doorzingt en Mette rustig doordanst, denk ik de rest van de avond: kijk nog eens. Kijk nog eens. Kijk nog eens.
Tot er een klein gloeilampje begint te branden, want hallo: ik ben wel wannabe-schrijver, dus halverwege Bored in the USA, ik staar nog steeds vol overgave, kijkt de man weer mijn kant op.
En blijft kijken.
Is this,’ zingen we, ‘the part where I get all I ever wanted,’ en Tivoli begint door te krijgen dat hun act wel erg lang één kant op blijft kijken, en ik word níet rood, sterker nog, ik knipoog.

‘GOED HÈ,’ roept Mette in mijn oor, ‘JA!’ schreeuw ik terug, in plaats van wat ik eigenlijk denk: ‘NIET STOREN, IK ZIT HEEL DIEP IN MIJN FANTASIE,’ want Father John Misty stopt vijf nummers eerder dan gepland en de rest van de avond eten we schalen vol blauwe M&M’s in de kleedkamer. De man pingelt serenades voor mij op zijn gitaar, ik bel met snackbar de Pinguin, vraag of ze een assortimentje snackjes willen bezorgen. Even later presenteer ik ons Nederlands cultureel erfgoed. ‘What is this?’ vraagt Father John Misty. ‘A frikandel,’ antwoord ik, ‘grinded intestines and cow eyes, a real delicacy,’ en daar moeten we hartelijk om lachen. Zijn hand op mijn knie.

(Wordt uiteraard vervolgd)

 

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey