Nieuwste onderwerp

Dieck

‘Weet je wat ik nou zo grappig vind: jullie hebben allemaal een tweepersoonsbed.’
Als jij een top drie zou maken van dingen die je níet grappig vindt, staat op drie je tweepersoonsbed; op twee, het feit dat er opeens een elektricien in je kamer staat; op één, met stipt, dat jij nog je pyjama aanhebt.
‘Eh,’ zeg je.
‘Ja, als meisjes gaan studeren nemen ze altijd een tweepersoonsbed. Toch? Haha. Waarom? Wat doen jullie daarmee?’, en met elke vraag worden je wangen net wat roder, en wordt je je akelig bewust van de bh’s die aan je boekenkast hangen, over stoelen liggen, op de grond slingeren, je bent altijd zo druk met ze niet dragen dat het een soort zwerfafval wordt, ondergoed als overstekend wild, en daar staat die man nu middenin.
Je moet iets zeggen. Je blijft stil, de elektricien lacht, gaat weer verder met z’n werk.

‘Liettl nazi bietch, smell my dieck.’
Als je nu een top honderd zou maken van dingen waar je niet zo’n zin in hebt, dan staat op nummer honderd: aangesproken worden met kleine nazi trut, en op nummer 99 tot en met 1: ruiken aan de plasser van de man achter je.
Het is dan ook twaalf uur ‘s middags, in de openbare bibliotheek.
‘Liettl nazi bietch,’ klinkt er nog een keer, en je wordt weer ongewild rood, ‘smell my dieck, smell my dieck,’ en jij, de held van dit verhaal, klapt weer volledig dicht.
De man gaat weer door met klikken op de computer. Jij blijft de hele dag bang dat hij tegen je stoel zal swaffelen.

‘Hee, schat.’
Als je een top één zou maken van dingen waar je klaar mee bent..
‘Heee, lekker ding,’ en daar sta je dan, alleen, in het Majellapark, met je emmertje dat overloopt.
Het groepje jongens trekt synchroon hun wenkbrauwen op als jij blijft staan, je omdraait en naar ze toe beent met de vastberadenheid van een legertank.
‘EN NU MOETEN JULLIE EENS HÉÉL GOED LUISTEREN.’
Het kloppende adertje op je voorhoofd, het spuug wat uit je mond vliegt: het mag niet baten.
De jongens kunnen hun lachen niet inhouden.
‘Ja sorry,’ sputtert de ene, ‘maar dit is zo onrealistisch. Was je van plan om ons te slaan of zo?’
Je vuisten zijn inderdaad gebald. De andere jongen lacht nu hardop. ‘Lot, voordat jij begon te schreeuwen was alles echt gebeurd. Waarom moet dit?’
‘Heb je behoefte aan een heldhaftig einde?’ De laatste jongen steekt zijn handen in de zakken van zijn vuilniszakjas. ‘Wil je je frustraties uitleven in fictie? Ben je zó’n schrijver, ja?’
‘Oh, jemig.’ Je zakt neer op de stoeprand. ‘Ik had geen existentiële crisis verwacht.’
De drie jongens kloppen troostend op je rug. Twee vertellen over hun eigen onzekerheid, de ander over zijn achterblijvende baardgroei, iemand haalt een fles limonade, en zo wordt het toch nog een leuke avond.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Roald Dahl, Etgar Keret

Wat luister ik?

Elbow, Duke Ellington, Charles Bradley

Wat kijk ik?

Her, Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Fantastic Mr Fox, Baby Driver, La Vita È Bella

Wat schreef ik?

Skydancer (roman, 2018)

Quote

"You're lucky if you get time to sneeze in this goddam phenomenal world." -J.D. Salinger, Franny and Zooey