Nieuwste onderwerp

Stijfsel (11)

Pas als de zon ondergaat stap ik op de fiets. Met oortjes in en zonder licht fiets ik naar Paul’s studentenhuis. In het donker moet ik toch even zoeken. Uiteindelijk blijkt het dat ik een straat verder moet zijn, het oude schoolgebouw staat natuurlijk in de Schoolstraat.

Als ik mijn fiets voor de deur zet neem ik het gebouw voor het eerst goed in me op.  Het moet ergens eind negentiende eeuw gebouwd zijn. Door de neogotische stijl heeft het gebouw iets weg van een burcht, maar door de grote ramen was het onmiskenbaar een schoolgebouw. Bij de massieve houten deur hangt geen bel, wel een bordje dat vermeldt dat dit vroeger de rijks-HBS is geweest. Dus bel ik Paul.

Als ik op mn telefoon kijk zie ik dat Rutger terug heeft geappt. Meestal appt hij pas na een uur of een half uur terug, dus ik bedenk dat ik niet nu gelijk hoef te reageren en zoek Pauls telefoonnummer in mijn telefoon. De telefoon gaat maar een keer over.

‘Heej heej, ben je er al?’

‘Ja, ik sta voor de deur.’

‘Oh dan kom ik er nu aan,’ zegt hij en hangt op.

Ik kijk in de spiegelruit naast de deur, mijn haar is op de fiets uit model gewaaid. Ik probeer het weer glad te strijken, maar zoals het thuis in de spiegel zat krijg ik het niet meer. Terwijl ik aan mijn haar zit te plukken zwaait de deur open.

‘Zit het goed?’

‘Nee, maar het is niet erg.’

‘Ik wist niet dat jij zo’n ijdeltuit was,’ zegt hij terwijl hij dichter bij me komt staan.

‘Ben ik ook niet.’

Hij slaat zijn arm om mij heen en zoent me op mijn mond.

‘Je haar zit goed hoor, kom mee naar binnen.’

Verbouwereerd volg ik hem de trap op en de gangen door. Niet dat ik niet van zoenen houd, ik had het alleen niet verwacht.

‘We zitten in de keuken.’

Op de hoekbank in de grote gemeenschappelijke keuken zaten een aantal van zijn huisgenoten. In de hoek zit die Sybren.

‘Zo dus dit was geen one nicht stand?’ vraagt hij.

Ik reageer niet.

‘Nee nee, zo ben ik toch niet,’ zegt Paul terwijl hij op de bank ploft en een fles wodka van de salontafel pakt. ‘Wil je ook?’

Naomi, die vanochtend nog een ei voor mij had gebakken, is er ook en ik ga tussen haar en Paul in zitten.

‘Hey,’ zegt ze en omhelst me met een arm, in haar andere hand heeft ze een sigaret. ‘Hoe was je dag?’ Ze is anders gekleed dan vanochtend, nu draagt ze een zwarte coltrui die zo kort is dat je haar navel ziet, een zwarte baret en donkerpaars lippenstift.

‘Ja goed, die van jou?’

‘Ja ook,’ zegt ze en neemt een hijs van haar sigaret, ‘niet veel gedaan hoor.’

‘Wil je ook?’ vraagt Paul en houdt de fles goedkope wodka omhoog.

‘Graag.’

Hij pakt een glas voor me en schenkt het tot eenderde vol.

Drink up, we gaan zo naar de stad. Of wil je er cola bij?

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld