Nieuwste onderwerp

Stijfsel (9)

Beneden in de eetkamer staan op tafel al borden klaar. Er ligt ook een zak van de visboer. Mijn vader zit aan het hoofd op zijn telefoon. Hij bedient hem zoals wel meer mensen van zijn generatie hun smartphone bedienen. Hij houdt hem met zijn rechterhand vast en toetst alles in met zijn linker wijsvinger.

‘Waar was jij gisteren de hele dag?’ vraagt hij zonder op te kijken.

‘In het ziekenhuis, weet je nog?’

‘Maar de rest van de dag.’

‘Bij een vriend.’

‘En waarom bel je niet even?’

‘Ik ben twintig, ik kan toch best voor mezelf zorgen.’

‘Ja hoor,’ roept mijn moeder vanuit de keuken, ‘het hotel is hier vierentwintig uur per dag open.’ Ze komt de kamer binnen met in haar ene hand een bord met een boterham voor mij en in haar andere een fles witte wijn. ‘Zo, bij vis hoort wit,’ zegt ze terwijl ze de fles op tafel zet. Mijn bord zet ze neer voor mijn plaats, ik kijk naar de boterham met plakken kaas en schijfjes tomaat.

De boterham met dikke plakken kaas en schijfjes tomaat ziet er in mijn ogen walgelijk uit.

‘Sorry, ik heb echt geen honger.’

‘Eet op zijn minst een paar happen, anders heb je straks honger,’ zegt mijn moeder.

‘Nee sorry.’

‘Je hebt toch geen eetstoornis?’ vraagt mijn vader.

‘Voel je je niet goed? Moet ik anders de dokter bellen?’ vraagt mijn moeder.

‘Jezus,’ roep ik, ‘ik eet al wat, maar dan steek ik wel een sigaret op.’

‘Oh doe mij er dan ook maar eentje,’ zegt mijn moeder die haar wijnglas te vol schenkt.

Ik loop naar de servieskast en pak de kristallen asbak en het pakje Davidoff dat daar standaard ligt. Waarop mijn vader een beetje nors kijkt. Hij wil eigenlijk niet meer dat in binnenshuis roken, maar aangezien hij tot mijn zestiende elke dag aan de eettafel een sigaar rookte vinden mijn moeder en ik dat hij geen recht van spreken heeft. Om te compenseren zet ik het raam wijd open.

‘Zo wordt het koud,’ klaagt mijn moeder.

‘De rook moet toch naar buiten,’ zeg ik.

Ze neemt een sigaret uit het pakje. Mijn moeder rookte jarenlang, maar stopte daarmee toen ze mij en mijn zusje kreeg. Ze begon weer met roken toen ik begon met roken en zo begon ook mijn zusje met roken. Nu zorgt ze ervoor dat er altijd een pakje Davidoff in de servieskast ligt.

‘Wanneer moet je weer naar school?’ vraagt mijn vader terwijl ik mijn sigaret opsteek.

‘Over twee weken.’

‘Moet ik je dan iedere week weer naar Arnhem brengen?’

‘Ik kan ook met de trein gaan.’

‘Ach,’ roept mijn moeder te luid en blaast haar rook uit, ‘breng die jongen toch, het is zo’n eind met de trein.’

‘Ik kan ook daar blijven in de weekenden.’

‘Nee kom nou lekker thuis in de weekenden bij je moeder, dan kan ik je was doen.’

‘Mijn studentenhuis heeft gewoon een wasmachine.’

‘Nou we vinden het wel fijn als je in de weekenden thuis komt,’ zegt mijn vader met zijn mond vol, ‘dan kunnen we een beetje een oogje op je houden.’

‘Waarom heb je het gevoel dat je mij in de gaten moet houden?’

Het bleef even stil.

‘Papa en ik merken gewoon dat het niet zo goed met je gaat sinds…’

‘Er is helemaal niks aan de hand,’ onderbreek ik haar en druk de half opgerookte sigaret uit in de asbak. Om vervolgens op te staan.

‘Je hebt je eten niet aangeraakt,’ roept ze me na terwijl ik de kamer uitloop.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld