Nieuwste onderwerp

Detailhandel (5)

De Italiaan

 

Het regende nog steeds. Martin zat achter op zijn telefoon race spelletjes te spelen. Jan-Pieter verkocht iemand een trui kasjmier-wol mix voor een flinke som, de dikke advocaat besloot dat hij er twee wilde, een grijze en een blauwe. Cecile en Patricia stonden bij de kassa te praten. Cecile keek Daniël even aan.

Dankzij die blik vroeg hij zich even af wat hij hier eigenlijk deed. Ze keek of ze water zag branden. Misschien moest hij de eer maar aan zichzelf houden en gewoon ontslag nemen. Hij zou nooit alles over pakken en maatkostuums kunnen leren en onthouden. Hij zou gewoon vakken gaan vullen of bij een snackbar gaan werken. Zijn ouders zouden het verschrikkelijk vinden en hij zou zich schamen als zijn oude vrienden van de middelbare school bij hem een frikandel speciaal kwamen bestellen. Maar zo’n beetje alles leek hem makkelijker dan dit werk.

Op het moment dat hij zich dat allemaal stond te bedenken ging de piep weer. Patricia en Cecile draaiden zich allebei tegelijk om. Een redelijk korte man met een containerbuik kwam binnen, het was moeilijk voor te stellen dat deze man ‘s ochtend een overhemd aantrok en het ook dicht kreeg. Hij had een gebruinde huid en peper-en-zout-haar dat golvend achterover was gekamd. Hij had iets weg van een rijke Rus, maar zodra hij iets zei merkte Daniël dat deze man uit hele andere contreien kwam.

‘Bongiorno’

Een Italiaan dus.

Cecile en Patricia begroetten hem vriendelijk.

De Italiaan liep gelijk op Cecile af, al leek zij hier niet veel zin in te hebben. Hij negeerde Patricia en gaf Cecile een hand en begon een praatje met haar te maken.

Patricia kwam naast Daniël staan en bekeek het tafereel vanaf een afstandje.

‘Wie is die man?’ vroeg hij.

‘Dat is Eduardo, die komt hier wel vaker,’ ze kwam nu dichterbij hem staan, ‘hij is een beetje verliefd op Cecile.’

‘Maar Cecile is toch getrouwd?’

‘Oh, wist je dat nog niet? Ze zit in een scheiding nu.’

‘Maar ze heeft nog een trouwring om.’

Patricia haalde haar schouders op.

‘Ze heeft een nieuwe vriend nu.’

Daniël zei niks.

Van een afstandje zagen ze dat Eduardo heel dicht bij Cecile kwam staan. Martin kwam naast hen staan.

‘De pizzabakker is er weer,’ merkre hij op.

Patricia moest lachen, ‘ja ja de pizzabakker.’

Daniël keek een beetje vreemd.

‘Voor die meneer moet je oppassen,’ zei Martin tegen hem, ‘als je hem boos maakt krijg je er een derde oog bij.’ Hij tikte met zijn wijsvinger op het punt tussen de ogen.

Eduardo kwam nu heel dicht bij Cecile staan, en legde zijn rechter hand op haar linker heup.

‘Nou, even ingrijpen,’ zei Martin en liep erop af.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld