Nieuwste onderwerp

Stijfsel (6)

Er werd op de deur geklopt, ondanks dat dit niet mijn kamer was besloot ik open te doen.

‘Zo!’ zei het meisje dat voor de deur stond, ‘wie ben jij dan?’

Door de manier waarop ze ‘zo’ zei realiseerde ik me dat ik vergeten was een shirt aan te trekken. Het meisje had een gouden neusringetje in haar rechter neus en gouden oorhangers. Ze droeg loszittende kleding en haar lange krullende bruine haar droeg ze naar een kant. Ze deed me denken aan Esmeralda uit de klokkenluider van de Notre Dame.

‘Ik ben Noah.’

‘Hoi ik ben Naomi.’ Ze stak haar hand uit om een van haar vingers droeg ze een grote gouden ring met een lichtblauwe steen. ‘Is Paul er niet?’

Ik vertelde haar dat hij even weg was.

‘Jullie hadden gisteravond wel een leuke avond, althans, zo klonk het.’

Ik beeldde me even in hoe het geblaf van een twintigjarige klonk.

‘Ben je zijn nieuwe lover?’

‘Nou…’ ik wist niet hoe die zin te beginnen of eindigen.

‘Laat maar, op Paul is vaak geen pijl te trekken. Heeft hij je wel ontbijt gegeven?’

Ik zei van niet.

‘Ach jochie, als jij nou even een shirt aantrekt, bak ik wel een eitje.’

Ik viste mijn shirt van de vloer en rook onder de oksels. Het stonk inmiddels, gisteren had ik het nog aan naar het ziekenhuis. Maar ik bedacht me dat ik iets aan moest. In de spiegel probeerde ik mijn haar te fatsoeneren zodat het er dadelijk niet teveel uitzag alsof ik de ‘walk of shame’ liep.

De gemeenschappelijke keuken was gigantisch, maar vooral ranzig. Alle vier de gootstenen stonden vol met pannen en borden. Naomi stond al een ei te bakken.

‘Goedemorgen’ zei ze op een hoge toon.

‘Wie is dit?’

Toen pas merkte ik op dat er nog iemand in de keuken zat. Aan de grote keukentafel die in de ruimte stond zat een jongen met geblondeerd haar peuken te schieten.

‘Hij is van Paul.’

‘Oh!’ riep hij uit, ‘dus die geluiden kwamen van jou?’

Ik gaf geen antwoord.

‘Niet zo kut doen Syb, ik hoor die meisjes van jou ook vaak genoeg.’

‘Ik ben Sybren.’ Hij stond niet op om een hand te geven.

Ik stelde me op dezelfde manier voor.

‘Zo kijk eens,’ Naomi gaf mij het ei een zompig ei op een broodje, ‘eat up.’

Op dat moment kwam Paul binnen, hij had een zwarte vilten hoedje op zijn warrige haar gezet en had een plastic zak bij zich.

‘Jullie hebben elkaar al ontmoet zie ik.’

Zonder verder nog iets te zeggen kwam hij op me af en zoende me, 15 uur geleden kende ik hem nog niet eens.

‘Wat moest je halen?’ vroeg ik hem.

‘Ons geheimpje,’ zei hij en liet zien wat er in de plastic zak zat.

Ik keek wat er in het plastic zat, het was mijn staart.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld