Nieuwste onderwerp

iPhone (4)

Yang deed wat alle mensen deden, hij trok zijn schoenen uit en plaatste alles wat hij bij zich had in een plastic bak die door een machine gehaald werd. De beveiliger die bij de machine de inhoud controleerde keek Yang nogal vreemd aan. De beste man zag natuurlijk zelden mensen die zo weinig handbagage hadden en de mensen die alleen twee iPhones en een portemonnee bij zich hadden waren waarschijnlijk nog zeldzamer.

Sir, deze twee moeten we nog een keer door de scanner halen.’

‘Waarom?’ vroeg hij geschrokken.

‘Standaard procedure,’ was het enige antwoord dat hij kreeg.

Bijna een kwartier stond hij daar te wachten, terwijl de verveelde bewakers hun handelingen bleven uitvoeren. Bang was hij niet, het ging hier alleen om zijn bagage en daar kon niks mee aan de hand zijn. Tenzij men hem misschien echt in de val probeerde te lokken, maar met de twee toestellen kon toch niks mis zijn?

De man kwam terug met de plastic tas. ‘Alles in orde sir, u kunt doorlopen.’

In de terminal kon hij zich nog niet veilig wanen, ook hier liepen nog bewakers. De Amerikanen waren natuurlijk ook paranoïde sinds die 11e september, de illusie van veiligheid moest overal zijn.

Al snel vond hij in de terminal zo’n burgerrestaurant. Bij de balie bestelde hij een menu, hij at het op aan een tafeltje dat uitzicht bood over de hele terminal. Even had hij de kans om de reizigers daar goed te observeren. Toeristengezinnen, zakenmannen in strakke pakken en stewardessen liepen af en aan. Allemaal hadden ze zo’n apparaatje vast, er moest wel iets wonderlijks om gaan in die toestellen dat de Amerikanen hier dagenlang naar staarden. Waarom de geliefde leider toch zo’n toestel wilde was hem een raadsel, maar de wijze maarschalk had vast een goede rede om zo’n toestel te willen hebben.

 

Hij begaf zich naar het toestel, voor hij de slurf in mocht werden zijn papieren nog een laatste keer gecontroleerd door een stewardess. Kort bekeek ze zijn ticket, keek heel even naar het plastic tasje dat hij bij zich had.

‘Een fijne reis gewenst,’ zei ze toen ze zijn ticket terug gaf.

In het toestel zat hij naast een oudere man met een halfrond brilletje die de krant zat te lezen.

‘Een goede middag,’ zei de man met de haperende stem.

‘Goede middag,’ zei Yang terwijl hij ging zitten.

‘Patrick, aangenaam.’ De man stak geen hand uit, hij gaf hem alleen een beleeft knikje.

‘Yang Dong-Hyun.’ Hij stelde zich voor het eerst op zijn reis voor met zijn echte naam.

‘Is dat Chinees?’

‘Koreaans.’

‘Ah, interessant,’ zei de man en keerde terug naar zin krant. Dat was het einde van het gesprek.

Het duurde even voor het hele toestel vol zat en zou vertrekken. Toen ze opstegen en de wielen van de grond kwamen kon Yang eindelijk opgelucht ademhalen, morgen was hij weer thuis.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld