Nieuwste onderwerp

Stijfsel (5)

Zonlicht valt in een dikke krijtstreep door de opening tussen de gordijnen, het loopt tot de deur, waar het omhoog gaat en over het plafond terugkruipt het raam uit. De zon moet al enkele uren geleden op zijn gekomen, maar ik word pas wakker door het geraas van de wegwerkzaamheden buiten. Liggend op mijn rug staar ik naar het systeemplafond. Door die vierkante tegels realiseer ik me waar ik ben. Dit studentenhuis was ooit een school, de oude lokalen zijn opgedeeld in langwerpige kamertjes die van elkaar worden gescheiden door dunne gipswanden.

Ik vraag me af waar Paul is.

De lakens stinken naar zweet en sperma, ik ook een beetje. Hij heeft geen bed, zijn tweepersoonsmatras heeft hij gewoon op de vloer gelegd. Naast het matras staat zijn plantenspeler, dan hoeft hij zijn bed niet uit als hij wat anders op wil zetten, op de dichte stofklep staat een asbak met een paar peuken erin, ernaast ligt een gele post-it.
Ben even iets halen, blijf maar lekker liggen, zal ook ontbijt meenemen.
-Paul

Zodra ik de lakens van me af sla, zie ik dat er nog iets naast me ligt. Het is het zwarte leren puppymasker dat je af kan sluiten met gespjes. Ik kijk naar de snuit van het masker, er steekt een tong van rood leer uit. Ik sta op en ga voor zijn kledingspiegel staan. Met alleen mijn witte Hugo Boss slip en het masker op kijk ik naar mezelf. Van binnen ruikt het leer nog naar zweet. Ik snap wel wat Paul hier in ziet.

Het masker berg ik op in zijn kledingkast. In een hoek van de kamer mist een tegel uit het plafond. Het grijze beton dat ons droog houdt is zichtbaar. De ruimte tussen het dak en het systeemplafond lijkt groot genoeg om doorheen te kruipen, om er vervolgens te verdwalen. Als ik onder het vierkante gat ga staan, zie ik dat de ruimte niet ophoudt, in theorie zou ik over de hele verdieping kunnen kruipen. Door de hele school misschien ook wel. Als een soort ongedierte. Maar ik ben een hond.

Wat zou Paul op moeten halen? Het is hoogzomer, hij doet nu niks.

Ik dwaalde nog wat rond in zijn kamer. Deze ruimte is zo ingericht dat het een ludieke georganiseerde chaos lijkt. De platen in zijn plantenbak zijn niet op alfabetische volgorde geordend, het meest iconische plaatje zit voorop, zodat deze makkelijk in het zicht valt. The dark side of the moon van Pink Floyd. Aan de witte muren hangen posters, die hij waarschijnlijk zelf gemaakt heeft. Een van de posters is van een zwart wit vrouwengezicht, alleen haar lippen zijn neon roze gemaakt, de vrouw lijkt te schreeuwen uit angst, toch hebben haar ogen iets erotisch. Op zijn kledingrek hangen voornamelijk zwart en witte kleren. Opvallend, vind ik, voor iemand die de behoefte heeft om de donkergrijze lippen van een vrouw neon roze te maken. Onder het rek staan zijn schoenen. Ik staar direct in de binnenzolen van zijn Docs, het logo erin is al bijna helemaal weggesleten, het zwarte bovenleer van de schoenen is vaal geworden en zit onder spetters verf, terpentine en andersoortig materiaal dat je op de kunstacademie tegen komt en vlekken geeft. Naast de Docs stonden zijn zwarte Adidas slippers, hij had zijn zwarte instap Vans dus aangetrokken, waar hij nu ook heen was.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld