Nieuwste onderwerp

Detailhandel (4)

Wax

Op zaterdag moest Daniël om elf uur werken. Zelf vond hij dat een vreemde tijd om te beginnen, maar het betekende wel dat hij uit kon slapen.
Tijdens het fietsen was het gaan regenen, zijn zorgvuldig gekamde scheiding was dus verpest. En ook zijn jasje en overhemd waren nat. Toen hij al bukkend door de deur liep ging toch de piep af.
‘Ja!’ riep Cecile gelijk, ‘sokken kopen.’
Daniël keek verbaasd om naar de deur.
‘Als je onder de teller door loopt moet je je rugzak afdoen, die steekt uit.’

Toen hij in de ruimte achter de winkel kwam zat er op een van de leren stoelen een jongen die Daniël nog niet kende. Hij droeg een strak diepblauw pak, een blauw-wit gestreept hemd met een taupe das. Hij had van dat hockeyjongens-haar, dat van hem zat nog wel in een strakke scheiding. De jongen was zijn veters aan het strikken.
‘Zo jij bent lekker natgeregend zeg,’ zei hij toen hij opkeek.
Daniël vond dit een open deur en reageerde daarom niet.
De jongen kwam op hem afgelopen en stelde zichzelf voor als Jan-Pieter, ‘Maar zeg maar Piet.’ Piet praatte een beetje met een hete aardappel in de keel en hij rekte zijn ‘r’ uit, Jan-Pieterrr.
Daniël stelde zichzelf voor.
‘Dus jij bent de nieuwe? Moet jij ook niet studeren?’
‘Ik heb een tussenjaar,’ zei Daniël terwijl hij zijn veters strikte, ‘studeer jij?’
‘Ja, rechten.’ Piet nam een slok van een blikje energie.
Daniël moest denken aan wat zijn opa ooit zei, ‘Als je echt niks kunt, ga dan rechten studeren.’
Piet grabbelde in zijn tas. ‘Hier vang.’ Hij wierp Daniël iets toe.
Hij ving het niet, het belandde op de fauteuil naast hem, het was een potje wax.
‘Dan kan je je haar een beetje fatsoeneren voor je de winkel in komt.’
Daniël probeerde zijn haren weer in een enigszins nette scheiding te krijgen, maar omdat het nog nat was lukte het amper.

Toen hij de winkel in kwam stond Cecile een navy-blauw  pak te verkopen aan een pukkelige jongen die met zijn moeder mee was.
‘Hij heeft het nodig voor een trouwerij, en het is gelijk handig voor als hij volgend jaar gaat studeren,’ zei de moeder.
‘Ja, het is een prima pak,’ zei Cecile, ‘kan eigenlijk voor iedere gelegenheid. Wilt u misschien een kopje koffie?’
‘Oh ja, lekker.’
Cecile draaide zich naar hem om, ‘Kun jij misschien even koffie zetten?’

Aan de andere kant van de winkel stonden Martin en Piet bij het koffiezetapparaat te kletsen. Pieter stond met zijn armen over elkaar en had het woord.
‘Ja kijk, als ik op de vrijdagborrel ben weet ik wel dat ik me een beetje in moet houden, maar soms valt het gewoon verkeerd.’
‘Ach het wordt een rustige dag, als het echt rustig blijft kun je misschien wat eerder weg.’ Toen merkte Martin Daniël op. ‘Heeej schattebout.’
‘Goedemorgen.’ Hij pakte een kopje en zette het onder de automaat.
‘Hoe was je vrije dag gisteren? Nog iets leuks gedaan?’
Daniël wilde niet toegeven dat hij eigenlijk de hele dag in bed op zijn laptop had gezeten, dus zei hij maar dat hij een rustige dag had gehad.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld