Nieuwste onderwerp

Detailhandel (3)

Winkelpotje

Daniël had inmiddels al zijn verhuisdozen uitgepakt, zijn boekenkast weer ingedeeld en zijn planten een plekje gegeven in zijn oude kinderkamer. Het had hem tegengestaan om de kinderkamer in te richten met de meubels die hij had gekocht voor zijn studentenkamer.
Die ochtend had hij een boterham gesmeerd in de jaren-zeventig keuken die zijn ouders al een tijdje wilden renoveren en was op de fiets gestapt.
Hij zat achter de winkel op de versleten leren stoelen onder het prikbord zijn veters te strikken toen er een collega binnen kwam die hij nog niet had ontmoet. Ze hing een pak op het rek dat maandag naar de kleermaker zou gaan. Ze droeg haar bruine haar in een ronde knot, ze had een zacht roomkleurig jurkje aan dat tot op haar knieën kwam en hakken die er een stuk comfortabeler uitzagen dan die van Cecile.
‘Hé hoi,’ zei ze enthousiast toen ze hem had opgemerkt. Met uitgestoken hand kwam ze op hem af. ‘Aangenaam Patricia.’
Daniël stelde zichzelf voor.
‘Zo je bent de nieuwe part-timer dus. Mooi pak heb je aan,’ zei ze en voelde even aan zijn linker revers, ‘gelijk hier gekocht?’
‘Nee dit komt van de concurrent,’ antwoordde hij, ‘de pakken hier zijn een beetje duur voor een student.’
‘Oh ja natuurlijk, we krijgen hier ook maar weinig jonge mensen hoor.’ Ze liep even naar de spiegel die in de ruimte hing om te kijken of haar knot nog goed zat. ‘Wat studeer je?’
‘Ik ehm,’ hij twijfelde even over wat hij ging zeggen, ‘ik ben gestopt.’
‘Dus je neemt gewoon een tussenjaartje, dan kan je ook lekker veel werken hier.’
‘Werk jij hier al lang?’
‘Oh een paar maanden, eerst werkte ik bij Esprit.’ Ze keek even op haar telefoon.
‘Bevalt het.’
‘Ja hoor,’ voor ze nog iets kon zeggen ging de piep die betekende dat er iemand binnen kwam, ‘ho ik moet de winkel in.’

‘Heeej maestro,’ zei Martin toen Daniël de winkel in liep. Hij zat achter de computer een maatpak in te voeren. ‘Goed dat je er bent, ik heb je contract hier.’ Martin schoof een grote witte envelop over tafel. ‘Lees thuis maar rustig door, ik wilde eigenlijk vragen of je boodschappen kon doen voor de winkel.’
Daniël bevestigde dat hij dat geen probleem vond, waarna Martin meteen opstond en naar de kassa liep.
‘Hier dit is het lijstje.’
Hij bekeek het, kleine blikjes Cola, Fanta, Bier, borrelnootjes (tijgernootjes en gezouten pinda’s), Doritos, Witte wijn, koekjes. ‘Is dat allemaal voor de klanten?’
‘Nee joh, alleen de koekjes zijn voor bij de koffie die de klanten krijgen. Wij moeten zaterdag toch kunnen borrelen?’ Hij opende de kassa. ‘Zo dit dekt het wel, denk ik.’ Daniël kreeg een biljet van vijftig in zijn handen gedrukt.
‘Mogen we dat zo uit de kassa pakken?’ vroeg hij.
‘Natuurlijk, dat gaat uit het winkelpotje. Niet de bonnetjes vergeten trouwens.’

‘Tot zo!’ riep Patricia hem na toen Daniël met een blauwe Albert Heijn de deur uit ging.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld