Nieuwste onderwerp

Detailhandel(1)

Sollicitatiegesprek 

 

Bij het betreden van de winkel ging er een luide piep af, Daniël schrok er van. Dit was de eerste keer dat hij de winkel van binnen zag. De kleding hing dicht op elkaar in de rekken. Op de tafeltjes stonden bloemen, geen neppe zoals sommige winkels die neer zetten maar echte bloemen in een vaas. Er werd rustige pianomuziek gedraaid. Er was nu niemand.

Na de piep kwam er gelijk iemand van achteren naar voren lopen, de kordate voetstappen op het parket galmden door de winkel. Het is een wat oudere vrouw die hem begroette, haar hakken waren te hoog voor in zo’n grote winkel.

‘Goedenavond,’ zei ze met deftig accent. ‘Kan ik u ergens mee helpen?’

‘Ik kom hier op gesprek,’ antwoordde hij.

‘Oh ja, ga maar vast zitten.’ Ze gebaarde naar de langwerpige gele tafel in het midden van de winkel. ‘Ik zal Martin even halen.’ Ze marcheerde weer weg op haar te hoge hakken.

Martin, dacht Daniël terwijl hij naar de tafel liep, zo heette de man dus die hij aan de telefoon had gehad. De naam was hij even kwijt geweest. Hij nam plaats aan de gele tafel. Een vreemde kleur, vond hij, voor zo’n dure winkel. Geel associeert men toch eerder met de Zeeman of de Jumbo.

‘Zó,’ zei een joviale stem achter hem, ‘goedenavond.’

Daniël stond op en draaide zich om, Martin was een kale man met een kleine bierbuik. Hij droeg zijn jasje open en had geen das om. Terwijl Daniël juist voor dit gesprek een das om had gedaan.

Martin had een stevige handdruk, ‘koffie?’

‘Ja lekker.’

Martin liep naar een duur uitziende koffiemachine en drukte op een knopje. Er kwam een hels geluid uit, de bonen werden vers gemalen.

‘Mooi pak heb je aan,’ zei Martin, ‘van hier?’

‘Nee, van de concurrent.’

‘Oh snap ik, deze pakken zijn ook wel duur voor studenten. Wat studeerde je ook al weer?’

‘Ik studeerde Economie en Informatica, maar ik ben nu dus gestopt.’

‘Even een tussenjaar dus,’ zei hij en zette een kop koffie voor hem neer.

‘Ja.’

Daniël had zich voorbereid op een serieus gesprek, maar Martin maakte graag grapjes. Over rare klanten die hier winkelden en hoe hij de concurrent op de hak nam. Pas op het einde stelde hij een paar serieuze vragen.

‘Je hebt hiervoor alleen in de horeca gewerkt?’

‘Dat klopt.’

‘Nou, dan moet je hier maar snel ervaring op gaan doen. Wanneer kan je beginnen?’

Daniël dacht even na, hij moest nog terugverhuizen naar zijn ouders, daarna had hij eigenlijk niks te doen met zijn tijd. ‘Volgende week.’

‘Kom volgende week dinsdag maar om twaalf uur, dat lijkt me een goede dag om te beginnen.’ Martin stond op om hem nogmaals de hand te schudden.

‘Nou,’ zei hij verrast, ‘tot volgende week dan.’

Bij het naar buiten gaan was er geen piepje. De zon was inmiddels onder, alle winkels zouden straks dicht gaan.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Maxim Gorki, Jack Kerouac, Joost de Vries, Marguerite Duras

Wat luister ik?

David Bowie.

Wat kijk ik?

House of Cards

Quote

“Sweatpants are a sign of defeat. You lost control of your life so you bought some sweatpants.” -Karl Lagerfeld