Nieuwste onderwerp

Zoenziekte

8.

Arzu zit op de wc met haar hoofd op haar knieën. Er ligt een grote plas water op de vloer. De harde bas uit de club laat het oppervlak trillen.
De deur wordt opengerukt. ‘Oh, sorry!’
Arzu draait haar hoofd om, ziet nog net een streep blond haar in de deuropening, voordat de deur weer dicht gaat. ‘Je moet hem even op slot doen!’
Arzu reageert niet.
Als ze drie liedjes voorbij heeft horen komen, staat ze op. Ze draait zich om en kijkt in de pot. Er ligt niets. Voor de zekerheid trekt ze toch een paar velletjes papier van de rol en wrijft ermee tussen haar benen.
Ze doet de deur open. Bij de wasbak staat iemand met de rug naar haar toe. Via de spiegel kijkt ze Arzu aan. ‘Gaat het een beetje?’
Arzu knikt en wendt haar blik af. Het blonde meisje pakt een plastic bekertje dat op de wastafel ligt, spoelt het goed om en vult het met water. ‘Hier.’ Arzu pakt de beker aan en drinkt hem leeg. ‘Het gaat wel hoor. Gewoon iets te veel tequila.’ Ze zoekt in haar tasje naar haar lipgloss en buigt zich over de wastafel.
‘Hoe heet je?’ vraagt het meisje.
‘Arzu.’ Ze zwijgt.
‘Mooie naam. Ik ben Eva.’
‘Eva. Eva, je bent een kleva. Laat me maar weer met rust. Ik red me wel.’

Om vijf uur neemt Eva afscheid van de jongen aan de bar. Ze wil naar huis. Haar vrienden zijn nergens te bekennen, hun jassen hangen niet meer aan de kapstok. Als Eva naar buiten wil lopen, ziet ze Arzu in de loungehoek van de club. Ze ligt met haar ogen dicht op een bank, met haar hoofd op de armleuning en een jas over zich heen.
‘Arzu?’ Voorzichtig schudt Eva aan haar schouder. ‘Je kunt hier niet slapen. Kom op, je moet naar huis gaan.’ Ze schudt harder.
‘Kan niet,’ Arzu’s ogen gaan half open. ‘Sleutels kwijt.’
‘Heb je iemand die je kunt bellen?’
Arzu gebaart naar haar tasje. ‘Samuel.’
Eva ritst het open en pakt haar telefoon eruit. ‘Ik ben zo terug, ja? Ik probeer hem buiten even te bellen… De muziek… Oké, godver, kom mee.’ Ze trekt Arzu overeind en sleept haar mee naar buiten.

Samuel neemt niet op. ‘Is er nog iemand anders?’ Eva begint te zweten, Arzu hangt slap tegen haar aan. ‘Nee, nee. Niemand.’
Er loopt een aantal jongens voorbij, ze kijken naar Arzu en Eva en schreeuwen en fluiten. Arzu begint te lachen en slaat haar armen om Eva’s hals. ‘We moeten zoenen.’ Meteen drukt ze haar mond op die van Eva en duwt ze haar tong naar binnen. Een metalen bolletje slaat hard tegen Eva’s tanden. Eva draait haar hoofd weg en maakt zich los uit Arzu’s greep. Die lacht kraaiend en probeert Eva over haar hoofd te aaien. Eva kijkt niet naar de jongens, die zijn blijven staan, en trekt Arzu mee. ‘Kom op meid, je moet naar huis.’
‘Maar dat kan niet!’ Arzu strompelt naast haar. ‘Ik ben mijn sleutels kwijt! Het lukt niet… Heeee, ben je boos? Eva? Eva kleva? Ben je boos omdat ik je gezoend heb? Maar ik heb geen ziekte, hoor! Geen zoenziekte! Niks aan de hand. Vroeger, ja. Op de middelbare basisschool. Middelbare school. Maar nu niet meer! Dus je moet niet boos zijn hoor. Eva kleva. Hahaha!’

Naar het volgende deel
Naar het eerste deel

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Autumn (Ali Smith), Jij zegt het (Connie Palmen), en zoals elke winter een poging tot Anna Karenina (Tolstoj)

Wat luister ik?

Eeuw van de Amateur, Echt gebeurd, Invisibilia

Wat schreef ik?

Nog een heleboel meer op harlynnbouma. wordpress.com

Quote

'Je bent lekkerder dan je kijkt.' - Winnie de Poeh