Nieuwste onderwerp

Laura

5.

Naast Laura’s naam staat een groen bolletje. Rob klikt en hoort de wachttoon, vier keer. Hij gaat al met zijn muis naar de rode X maar dan klinkt er gekraak. Een gepixelde Laura verschijnt in beeld. ‘Haaai!’
Ze is bruin, bruiner dan hij haar ooit gezien heeft, en draagt een wit katoenen hemdje. Achter haar ziet hij een openstaand raam, dunne gordijnen die opbollen. Het licht in haar kamer straalt via het scherm op zijn gezicht.
Rob knijpt met zijn ogen. ‘Hey, hoe is het daar?’
‘Ja, lekker, echt heel lekker. Ik heb het super naar m’n zin, het lesgeven is heel leuk, heel leuke school. Maar hoe gaat het met jou? Waar zit je?’
Rob kijkt over de rand van zijn scherm. De gordijnen voor zijn raam hangen slap. Het is donker buiten, de tuindeuren zijn dicht, er spatten regendruppels tegen het glas. ‘Thuis.’
‘Heb je het veranderd? Ik herken het helemaal niet.’
‘Nou… Ik ben verhuisd.’
‘Echt? Waarom heb je dat niet verteld? Waarnaartoe?’
Rob haalt zijn schouders op. ‘Het is niet belangrijk.’
‘Hè? Waarom niet? Doe niet zo flauw.’ Laura komt iets naar voren, beweegt links en rechts naar de hoeken van het scherm, als een kind dat in de iets te hoge vitrine van een banketbakker probeert te kijken.
Rob moet lachen, ‘zo werkt dat niet.’
Ze ploft weer in haar stoel neer, blaast haar haar omhoog. ‘Ik dacht dat we elkaar alles vertelden?’ Het is haar theaterstem, ze zucht overdreven.
‘Ik woon weer bij mijn moeder.’ Rob ziet Laura’s grapjesgezicht afglijden. ‘Zie je, niet belangrijk. Laten we over iets anders praten.’
‘Ging het niet goed?’ Haar stem is zachter nu.
Rob haalt diep adem. ‘Nee, niet zo.’
‘Wat vervelend voor je. Werk je nog steeds bij dat callcenter?’
Rob knikt. ‘Ja, het is nu wel oké.’
Laura fronst. Het is even stil.
‘Heb je eigenlijk nog contact met die eh…’ Rob kucht, ‘Mano?’
Haar wangen worden rood. ‘Eh, ja. Soms. Af en toe.’
Rob kijkt naar zijn toetsenbord en knikt.
‘Hee, ik zal eens ophangen, ik moet nog een opdracht bedenken voor morgen.’ Laura’s stem is weer helder. ‘Eh, goed dat je het verteld hebt. Je hoeft je echt niet te schamen. Spreek je snel?’
‘Is goed.’
‘Doeii,’ er klinkt een klik, het laatste beeld van Laura’s gezicht blijft nog drie seconden in beeld hangen.
‘Dag,’ zegt Rob.

Naar het volgende deel
Naar het eerste deel

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Autumn (Ali Smith), Jij zegt het (Connie Palmen), en zoals elke winter een poging tot Anna Karenina (Tolstoj)

Wat luister ik?

Eeuw van de Amateur, Echt gebeurd, Invisibilia

Wat schreef ik?

Nog een heleboel meer op harlynnbouma. wordpress.com

Quote

'Je bent lekkerder dan je kijkt.' - Winnie de Poeh