Nieuwste onderwerp

Massagenood 2

Mijn neus jeukt. De naalden doen nog steeds pijn. Misschien verschuift de naald wel als ik nu mijn arm optil. Ik blijf doodstil liggen. Een zoveelste zweeftevig panfluitmuziekje schalt door de ruimte. Ik heb nooit begrepen waar die schelle klanken goed voor zijn. Zouden er mensen zijn die er oprecht ontspannen van worden? Ik word er alleen maar best wel agressief van.

Ik word er best wel heel erg agressief van. Als ik nog op tijd op mijn werk wil komen moet ik over vijf minuten weg. En ik heb het koud. Ik kijk op de klok. Het is een halfuur geleden dat de dokter wegging.

‘Hallo…?’ roep ik.
De gang buiten de kamer klinkt leeg. Zou de dokter naar huis zijn gegaan?

Er gaat een stofzuiger aan verderop in de gang.
‘Hallo?’ roep ik. Niemand antwoordt. Ik moet denken aan die reclame waarin een man helemaal volgeprikt zit met acupunctuurnaalden, als er opeens brand uitbreekt in het keukentje naast de massagetafel. Hoe hij moeizaam overeind komt, naar het raam schuifelt, en ziet hoe de brandweer met een soort gigantisch vangzeil onder het raam staan waar hij in moet springen.
Ik wil naar huis.

De stofzuiger is voor mijn deur.
‘Help!’ roep ik, ‘Help!’
De stofzuiger bonkt tegen mijn deur.
‘Hé! Hé! Ik ben hier!’
De stofzuiger wordt uitgezet.
‘HE!’ roep ik. Ik hoor sloffende voetstappen wegwandelen in de gang.

Bijna een uur op de massagetafel. Wat nou als dit een test is? Als dit bij de behandeling hoort? Dat ik door alle fases van woede en irritatie en frustratie heen moet voordat ik weer naar huis mag? Dat sommige patiënten wel negen uur op deze tafel liggen? Dat er een klein cameratje ergens in de hoek van deze kamer verstopt zit? Dat de dokter en de mevrouw samen een paar kamertjes verderop zitten te gieren van het lachen terwijl ze één voor één een handje kroepoek pakken uit een gigantische zak? Dat ze screenshots maken van mijn wanhopige gezichtsuitdrukkingen?

Had de vrouw die me binnenliet inderdaad maar vijftien snotkorst kinderen en een zesdehands massagetafel in haar rommelhok gehad. Het hadden er dertig mogen zijn. Ze hadden allemaal aan mijn kleren en mijn haren mogen trekken. Mijn handtas leeg mogen halen om er interessante dingen uit te stelen. Ze hadden de hele behandeling lang mogen huilen. In mijn oor. Als ik maar gewoon na een uurtje weer naar huis had mogen gaan.

Wat nou als dit geen test is? Wat nou als iedereen me echt vergeten is?

In mijn tas gaat mijn telefoon zoemend af. Ik kan er niet bij. Ik had al lang op mijn werk moeten zijn. Hoe lang zou het duren voordat iemand zich écht zorgen gaat maken?

 

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Augusten Burroughs, Dimitri Verhulst, Jan Wolkers, gebruiksaanwijzingen, veiligheidsvoorschriften

Wat vind ik?

Een dobbelsteen in de blubber naast de tramrails. Een paraplu in mijn fietskrat. Een puntenslijper met twee ingangen naast mijn voordeur. Een baboesjkapoppetje in mijn brievenbus.

Wat kijk ik?

Man and chicken, Mary and Max, Harvie Krumpet, Catch me if you can, Chicken run, The never-ending story

Wat schreef ik?

Weekend Warriors (korte film, 2015). Watergames (korte film, 2015), Onderbeds (korte film, 2016). Takhil (korte film, 2016), Ministerie van Relatielegetimatie (Korte film, 2016), Anita's roedel (korte documentaire, 2018)

Quote

“Ik blijf mijn hele leven bij jou wonen.” Hij glimlachte. “Dat denk je nu.” “Dat blijf ik altijd denken.” “Ooit wil je hier weg. Dan wordt dit eiland te klein voor jou.” “Niet, het blijft hier altijd even groot.” “Maar jij niet.” “Dan begin ik een eigen eiland. Daar.” Ik wees met mijn want richting de plek waar het ijs overging in slobberende golven. “Als ik elke dag op dezelfde plek een kei gooi, dan komt daar vanzelf een eiland.” (Uit Birk, door Jaap Robben)