Nieuwste onderwerp

Zaterdag (5)

‘Nou,’ zegt Andreas, ‘wat is er allemaal aan de hand?’ Tot zijn ergernis klinkt hij als een overblijfjuf die twee ruziënde basisschoolkinderen uit elkaar haalt.
‘De hulpdiensten belden vanmorgen.’ Henk is als enige niet gaan zitten, hij ijsbeert zenuwachtig door de woonkamer. ‘Simons lichaam wordt vrijgegeven, we kunnen ergens na dit weekend de begrafenis houden.’
‘Oh.’ Andreas aarzelt. ‘Maar dat is ook wel weer fijn, toch?’ Hij kijkt in het gespannen gezicht van Henk en vraagt zich af of hij iets verkeerds gezegd heeft, of hij het allemaal nog wel goed heeft begrepen.
‘Lukas wil geen afscheidsdienst,’ zegt Gea dan. ‘Tenminste, geen kerkdienst.’
‘Het is belachelijk, ma,’ roept Lukas vanaf de bank. ‘Simon kwam nooit meer in de kerk.’
‘Dat is niet waar,’ sputtert Gea tegen. ‘Het was gewoon lastig voor hem, met al dat op en neer reizen, en al die zondagen in een vreemd land…’
‘Je moet hem niet heiliger maken dan ie was.’
‘Maar Lukas, daar gaat het toch niet om,’ zegt Henk.
‘Waar gaat het dan wel om?’ Lukas draait zich van zijn rug op zijn buik. Hij kijkt Henk aan met opgeheven hoofd, kin vooruit.
‘Voor je moeder en ik is geloof heel belangrijk. Wij gaan wél iedere week naar de kerk. En als wij hier nou waarde aan hechten…’
‘Het is anders wel Simons begrafenis.’
‘Maar Simon kan er zelf niet bij zijn, of wel soms?’ schreeuwt Henk, onverwacht hard.
Andreas schrikt en houdt, in een irrationele reflex, zijn handen afwerend voor zijn gezicht. Naast hem begint Gea opnieuw te huilen. Hij slaat een arm om haar heen.
Henk kijkt twijfelend hun kant uit, en Andreas wenkt hem met een hoofdknik. Als Henk de plaats naast Gea heeft overgenomen, vraagt Andreas: ‘Lukas, kom jij ook even hier zitten?’
Lukas staat mokkend op van de bank, en pakt een stoel tegenover zijn ouders. Zo zitten ze de daaropvolgende minuten, diep ademend, maar stil.
‘Waarom ben je er zo fel op tegen?’ vraagt Gea, als de klok de stilte doorbroken heeft. ‘Je weet hoe graag wij dit willen.’
‘Een begrafenis gaat niet om de mensen die achterblijven.’ Lukas kijkt zijn moeder niet aan. ‘Het gaat niet om ons. Het gaat om Simon.’ Hij snuift. ‘Kan ie nog één keer alle aandacht op zichzelf vestigen.’

« terug naar blog

Reageer

Wat luister ik?

Regina Spektor, Simple Plan, Guy Sebastian, Hillsong United, Laura Pausini

Wat denk ik?

Let all who are thirsty come. Let all who wish receive, the water of life freely.

Wat schreef ik?

De twee jaar nadat (Lemniscaat, 2012)

Quote

"Indien iemand mij zou bewijzen dat Christus buiten de waarheid staat, en indien het een feit zou zijn dat de waarheid Christus uitsloot, dan zou ik liever bij Christus blijven dan bij de waarheid." - Fjodor Dostojevski, brief aan Natalia Fonvizina -