Nieuwste onderwerp

Straks

Ik was vier en ik had een vader met superkrachten. Dat moest wel. Zijn schoenen waren zo groot dat ik mijn barbies erin liet slapen. Hij was zo lang dat ik  op mijn tenen moest staan om zijn knieën te kunnen knuffelen. Als ik me vasthield aan zijn beide duimen kon hij me zo optillen.

We lopen door het bos. Daar komen we al zo lang ik me kan herinneren. Als het zomer is en de insecten gekmakend op mijn bezwete armen en rug kriebelen. Als het bos wit is en we als sneeuwschuivers twee keer twee voren trekken door de sneeuw.

Mijn vader pakt een blad van de grond. Dat doet hij altijd. En ik weet bijna nooit wat het is.
‘Eik,’ zeg ik, omdat ik me herinner dat er soms eikeltjes aan die bladeren vastzitten.
Hij knikt en pakt een takje van de grond. ‘Spar of den?’
‘Den?’
‘Zou je dat niet allemaal willen leren? Al die namen?’ vraagt hij.
Ik haal mijn schouders op. Hij lag om vijf uur ’s ochtends tussen het riet om de vogels uit elkaar te leren houden. Hij kent iedere plant bij het tuincentrum. Hij weet precies welke soort mest ze lekker vinden. Hoeveel uren zon per dag. Hoeveel graden voordat de plant dodelijk bevriest.
‘Wel ooit,’ zeg ik,  ‘Maar er zijn zo ontzettend veel dingen die ik wil leren. En jij weet het toch al.’
‘Nu nog wel,’ zegt hij, ‘Maar straks als ik er niet meer ben…’ Hij wrijft met zijn vingers over het sparrentakje en houdt hem onder mijn neus.
‘Ik ruik niks,’ zeg ik. Hij knikt.
We lopen. Het bos is in winterslaap. Om ons heen kraakt het zachtjes en sloom.
Hoezo straks? wil ik zeggen. Maar ik zeg het niet. Hij wordt honderdtien. Dat moet wel. Hij kan alles.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Augusten Burroughs, Dimitri Verhulst, Jan Wolkers, gebruiksaanwijzingen, veiligheidsvoorschriften

Wat vind ik?

Een dobbelsteen in de blubber naast de tramrails. Een paraplu in mijn fietskrat. Een puntenslijper met twee ingangen naast mijn voordeur. Een baboesjkapoppetje in mijn brievenbus.

Wat kijk ik?

Man and chicken, Mary and Max, Harvie Krumpet, Catch me if you can, Chicken run, The never-ending story

Wat schreef ik?

Weekend Warriors (korte film, 2015). Watergames (korte film, 2015), Onderbeds (korte film, 2016). Takhil (korte film, 2016), Ministerie van Relatielegetimatie (Korte film, 2016), Anita's roedel (korte documentaire, 2018)

Quote

“Ik blijf mijn hele leven bij jou wonen.” Hij glimlachte. “Dat denk je nu.” “Dat blijf ik altijd denken.” “Ooit wil je hier weg. Dan wordt dit eiland te klein voor jou.” “Niet, het blijft hier altijd even groot.” “Maar jij niet.” “Dan begin ik een eigen eiland. Daar.” Ik wees met mijn want richting de plek waar het ijs overging in slobberende golven. “Als ik elke dag op dezelfde plek een kei gooi, dan komt daar vanzelf een eiland.” (Uit Birk, door Jaap Robben)