Nieuwste onderwerp

Pissen

Het is de ochtend na een huisfeest bij Hem thuis. Het is niet dat ik hem beschouw als een heilige of dat ik zijn naam wil verzwijgen. Het is zo dat ik het echt niet meer weet. Misschien ook wel nooit geweten heb. Maar hij heeft de allermooiste handen die ik ooit heb vastgehouden.

Ik loop door zijn gang en draag mijn cowboylaarzen en zijn beige badjas. Het ding is zo zacht als een babydiertje, maar ruikt naar authentiek mannenzweet.

Ik sta stil en verkruimel een pil onder de neus van mijn laars. Samenstelling onbekend. Ik heb geen idee waar ik hier eerder op de avond naar de wc ging. Eerder toen ik wijn aan het drinken was. Toen Hij en de hele wereld bereikbaar en logische leken.

‘Ben je naakt?’
Ik draai me om. Het is JW. Of WJ. Of GJ. Of Barry. Hij heeft zichzelf in vol ornaat over een afgesleten leren bank uitgespreid. Hij is nog geen vijfentwintig maar zijn haarlijn trekt zich bijna zichtbaar terug. Zijn pinguïnkostuum hangt open. Het borsthaar is in willekeurige bosjes over zijn pens verspreid.

‘Dit is een badjas,’ zeg ik, ‘In een nudetint.’
‘Lieverd, ik weet alles van badjassen. Ik zou er een boek over kunnen schrijven.’
‘Jammer van je vroegtijdige Korsakov,’ zeg ik.
‘Wat?’ zegt JW. WJ. Volgens mij toch GJ.
Een tweede huisgenoot (ZJ?) komt de gang ingestrompeld. ‘He, pik, ik dacht dat je chick alweer naar huis was,’ zegt hij.
‘Welke?’ vraagt de pinguïngjongen.
‘Die dikke. Die iets met kunst deed.’
‘Nee man, dat was alleen even vlug aan het begin van de avond. Die feministen moet je pakken en laten gaan. Dat is precies wat ze willen. Ideaal.’
‘Ik moet plassen,’ zeg ik.
‘He, maar bij wie hoor jij?’ zegt de vermeende ZJ.
Ik mompel iets met veel tegenstrijdige klanken.
‘Wát?’
‘Zeus-Jan, pik, hoe vaak moet ik nog zeggen dat je je goeie oor naar een dame toe moet draaien als je met haar praat,’ zegt de jongen in het pinguïnpak.
Zeus-Jan draait theatraal zijn andere oor in mijn richting. ‘Majesteit, zegt u het eens.’
‘Ik zeg dat ik moet plassen. Waar kan dat?’
‘Kijk eens om je heen en spreidt je neusvleugels. Wees welkom op het grootste openbare toilet van Oost.’
‘Chill,’ zeg ik. ‘Hebben jullie ook een wc?’
‘WJ,’ kakelt Zeus, ‘Zeg het haar.’
WJ krabt aan het kruis van zijn pinguïnpak en bekijkt me dan van onder tot boven. ‘Wij leven niet in de echte wereld. Wij zijn studenten.’
‘He, maar bij wie hoor jij?’ vraagt ZJ.
‘Bij mezelf.’
Hij rolt met zijn ogen. ‘Studeer je iets creatiefs toevallig?’
En dan speelt mijn gymnasiumtrauma speelt op. Ondanks zes jaar lang ballen-training heb ik nog altijd geen idee hoe ik met ze om moet gaan. Ook al zeggen ze nog steeds hetzelfde tegen me. Ik voel me in een hoekje gedrukt. Door een bulldozer met een katerinjectienaald op de bumper. En ik ben misselijk. En ik wil terug naar bed. Maar ik moet vooral ontzettend nodig plassen.
‘Studeer jij social international business administration management?’ zeg ik.
‘Wat? Internationaal schilderen?’
‘Je oor!’ roept WJ.
‘Ben je gelukkig?’ vraag ik. ‘Waar zie je jezelf over tien jaar? Hoeveel procent van je inkomen gaat op aan drank? Hoeveel liter koffie drink je op maandbasis? Hoe leuk is je vriendin nou eigenlijk echt? Hoeveel van jouw vrienden waren ook vrienden geweest als ze geen lid waren? Ben je trots op jezelf?’
‘Da’s er eentje van Mau,’ zegt ZJ. Hij laat zich naast WJ op de bank vallen. ‘Stukje doorlopen, derde deur recht met het lelijke wijf in de rode bikini. Wc papier mag je er zelf bij bedenken.’
Ik dribbel ze voorbij, op weg naar het lelijke wijf met de rode bikini.
Mau. Maurits. Dat was het.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Augusten Burroughs, Dimitri Verhulst, Jan Wolkers, gebruiksaanwijzingen, veiligheidsvoorschriften

Wat vind ik?

Een dobbelsteen in de blubber naast de tramrails. Een paraplu in mijn fietskrat. Een puntenslijper met twee ingangen naast mijn voordeur. Een baboesjkapoppetje in mijn brievenbus.

Wat kijk ik?

Man and chicken, Mary and Max, Harvie Krumpet, Catch me if you can, Chicken run, The never-ending story

Wat schreef ik?

Weekend Warriors (korte film, 2015). Watergames (korte film, 2015), Onderbeds (korte film, 2016). Takhil (korte film, 2016), Ministerie van Relatielegetimatie (Korte film, 2016), Anita's roedel (korte documentaire, 2018)

Quote

“Ik blijf mijn hele leven bij jou wonen.” Hij glimlachte. “Dat denk je nu.” “Dat blijf ik altijd denken.” “Ooit wil je hier weg. Dan wordt dit eiland te klein voor jou.” “Niet, het blijft hier altijd even groot.” “Maar jij niet.” “Dan begin ik een eigen eiland. Daar.” Ik wees met mijn want richting de plek waar het ijs overging in slobberende golven. “Als ik elke dag op dezelfde plek een kei gooi, dan komt daar vanzelf een eiland.” (Uit Birk, door Jaap Robben)