Nieuwste onderwerp

Stemmen

‘Zou ze ergens in het echt bestaan?’ Een man met een dikke baard en een kaal hoofd staat naast me op het perron. Hij wijst omhoog.
‘Pardon?’ zeg ik.
‘De mevrouw.’
Ik kijk omhoog. Een grauw afdak met tl-buizen en een grijze duif. Ik haal mijn schouders op. Ik heb geen behoefte aan pseudofilosofische gesprekken over een vliegend schijtmachientje.
‘Ze praat, dus ze bestaat, zou je zeggen? Toch?’ zegt hij.
Ik bekijk hem beter. Hij draagt een nette, subtiel sportieve jas. Zo eentje waarvan ik me voorstel dat zijn vrouw de getailleerde variant draagt. Een leren tas in zijn hand. Een niet overdreven modieus draadbrilletje. Zou zo iemand ook gewoon gek kunnen zijn? Zou hij naar huis gaan om zijn vijfentwintig vrij rondkruipende schildpadden te voeren? Zou de Chinese vaas naast de voordeur tegen hem zeggen dat ze kapotgeslagen wil worden op het hoofd van meneers Mevrouw? Zou hij haar dan in delen in zijn koelkast leggen omdat het ding al dagen mompelt dat het zo’n honger heeft?
Misschien is hij nog te redden. Als ik het subtiel doe. En voorzichtig ben.
‘Ik heb niet gehoord wat de duif zei meneer, sorry. Was het iets belangrijks?’
Nu draait hij zich naar mij toe en bekijkt me onderzoekend. ‘Pardon?’
Ik hoor het hem denken. Zou ze alleen maar het perron op zijn gekomen omdat het moest van de roltrap?
‘Ik dacht dat u dacht dat-…’ Ik wijs naar de duif.
Hij grinnikt. ‘Och, nee, ik had het over de omroepster.’
We lachen opgelucht.
‘Ik denk wel dat ze bestaat,’ zeg ik. ‘Net als de stem van TomTom. En de metro. En de stem die zegt dat kassa vier nu voor ons open gaat.’
‘Zou het? Nep is tegenwoordig bijna hetzelfde als echt,’ zegt hij. ‘Over een paar jaar hebben we onszelf niet meer nodig.’
‘Dan kunnen we voor eeuwig op vakantie,’ zeg ik.
‘En dan hebben we ontdekt hoe we iedere ziekte kunnen genezen, zodat we oneindig oud kunnen worden,’ zegt hij.
Dames en heren. Wegens een aanrijding met een persoon is er geen treinverkeer mogelijk tussen Amsterdam en Schiphol.
‘Als we er dan nog zijn,’ zeg ik.
‘Als we er dan nog willen zijn,’ zegt hij.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Augusten Burroughs, Dimitri Verhulst, Jan Wolkers, gebruiksaanwijzingen, veiligheidsvoorschriften

Wat vind ik?

Een dobbelsteen in de blubber naast de tramrails. Een paraplu in mijn fietskrat. Een puntenslijper met twee ingangen naast mijn voordeur. Een baboesjkapoppetje in mijn brievenbus.

Wat kijk ik?

Man and chicken, Mary and Max, Harvie Krumpet, Catch me if you can, Chicken run, The never-ending story

Wat schreef ik?

Weekend Warriors (korte film, 2015). Watergames (korte film, 2015), Onderbeds (korte film, 2016). Takhil (korte film, 2016), Ministerie van Relatielegetimatie (Korte film, 2016), Anita's roedel (korte documentaire, 2018)

Quote

“Ik blijf mijn hele leven bij jou wonen.” Hij glimlachte. “Dat denk je nu.” “Dat blijf ik altijd denken.” “Ooit wil je hier weg. Dan wordt dit eiland te klein voor jou.” “Niet, het blijft hier altijd even groot.” “Maar jij niet.” “Dan begin ik een eigen eiland. Daar.” Ik wees met mijn want richting de plek waar het ijs overging in slobberende golven. “Als ik elke dag op dezelfde plek een kei gooi, dan komt daar vanzelf een eiland.” (Uit Birk, door Jaap Robben)