Nieuwste onderwerp

Aanpassen

Schoenenwinkel. Zo eentje waar ze zestien design T-shirts en twintig soorten exclusieve sneakers in zeldzame uitvoeringen verkopen. Waar de verkopers zich kleden als zwervers met dreadlocks en gescheurde niet bij elkaar passende kleding dragen. Waar dat niet onverzorgd maar een mode-statement is.

Mijn verkoper draagt zwarte nagellak en een gouden grill. Hij wappert bij het praten met zijn handen alsof hij er mee probeert op te stijgen.
Ik pas een paar nepleren gympen in een staalgrijze kleur.
‘Probeer anders die groene ook nog even,’ zegt de verkoper. Hij is zo iemand die er uit ziet alsof hij zich blind heeft aangekleed bij een gevonden voorwerpen doos maar toch zoveel zelfvertrouwen uitstraalt dat je zelf ook wil.
Ik kwam ook eigenlijk voor de legergroene gympen, maar toen ik er op wees pakte hij de grijze variant ernaast en ik durfde niet te protesteren. Ik pas wat hij me geeft, hopend dat er iets van zijn fantastischheid op mij af zal stralen.
Ik trek de groene veters aan. Links van me is een spiegel maar ik kijk naar hem op. Probeer zijn gezichtsuitdrukking in te schatten.
‘Ik voel deze niet zo,’ probeer ik.
‘Nee inderdaad. Nee. Nee hoor,’ zegt hij. ‘Onee, doe ze alsjeblieft weer uit.’
Ik probeer de veters los te rukken maar trek er juist een knoop in. Ik blijf voorovergebogen zitten en pruts verder. Alsof dit mijn bedoeling was en ik de tijd neem. Wat een mooie kleur groen, denk ik opeens.
‘Dat heb je soms, dat je een schoen aanhebt en dat je er een heel ander persoon van wordt,’ zegt mijn verkoper. ‘Dat je dan in de spiegel kijkt en denkt néé, hè nee. Dat wil ik helemaal niet zijn.’
Ik knik, nog altijd pulkend aan de veters.
‘Dat je denkt, hier wil ik niet aan meedoen,’ zegt hij.
Ik aai met mijn duim over de groene stof. Heel zacht. Ik knik afwezig. Dan ga ik met mijn nagel over het smetteloze materiaal. Ik laat een lange kras achter. ‘Oeps,’ zeg ik, en kijk naar hem op. ‘Volgens mij heb ik ze kapot gemaakt…’
Hij kijkt me met opengevallen mond en grote ogen van schrik aan.
‘Moet ik ze nu kopen?’ zeg ik, en ik geloof bijna zelf dat ik het erg vind.

 

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Augusten Burroughs, Dimitri Verhulst, Jan Wolkers, gebruiksaanwijzingen, veiligheidsvoorschriften

Wat vind ik?

Een dobbelsteen in de blubber naast de tramrails. Een paraplu in mijn fietskrat. Een puntenslijper met twee ingangen naast mijn voordeur. Een baboesjkapoppetje in mijn brievenbus.

Wat kijk ik?

Man and chicken, Mary and Max, Harvie Krumpet, Catch me if you can, Chicken run, The never-ending story

Wat schreef ik?

Weekend Warriors (korte film, 2015). Watergames (korte film, 2015), Onderbeds (korte film, 2016). Takhil (korte film, 2016), Ministerie van Relatielegetimatie (Korte film, 2016), Anita's roedel (korte documentaire, 2018)

Quote

“Ik blijf mijn hele leven bij jou wonen.” Hij glimlachte. “Dat denk je nu.” “Dat blijf ik altijd denken.” “Ooit wil je hier weg. Dan wordt dit eiland te klein voor jou.” “Niet, het blijft hier altijd even groot.” “Maar jij niet.” “Dan begin ik een eigen eiland. Daar.” Ik wees met mijn want richting de plek waar het ijs overging in slobberende golven. “Als ik elke dag op dezelfde plek een kei gooi, dan komt daar vanzelf een eiland.” (Uit Birk, door Jaap Robben)