Nieuwste onderwerp

Mozart

Ze houdt van alle dingen het meest van Mozart. Ze houdt ervan hoe hij puurheid en lichtheid creeërt, in een hoofd en in een ruimte, hoe hij een donker gevoel kan opwekken en meteen daarna weg kan dansen. Sommige mensen zeggen dat de muziek van Mozart gedicteerd moet zijn door God. Anderen zeggen dat het klinkt alsof het altijd al heeft bestaan.  Alsof het niet bedacht kan zijn.

Toen ze hem voor het eerst ontmoette zat haar hoofd op slot. Ze kon niet meer naar muziek luisteren, het maakte haar leeg en ze kon de donkerheid en de lichtheid allebei niet verdragen.

Haar relatie was net afgelopen, het type verkering waarvan iedereen dacht dat hij voor altijd zou blijven. Ze woonden samen, hadden een kat, meerdere vazen met planten erin. Maar ze schreeuwden steeds harder en vaker tegen elkaar. Hij was jaloers, zij wilde meer vrijheid. De buren klaagden. De kat vermagerde.

Ze was niet eens verdrietig toen het ophield. Wel had ze al tweeëneenhalve week bronchitis. En spendeerde ze vele uren in kroegen met mensen waar ze niet echt zin in had.

Op een avond stapte hij de kroeg binnen waar zij was. Hij was mooi op een serene manier, eigenlijk op een manier dat ze eindelijk begreep wat dat woord betekent: sereen. Hij had zachte ogen en een bescheiden lach. Hij kende haar vrienden en schudde haar hand. Ze staarde naar haar bier. Geen zin in een gesprek. Hij was een Italiaan. Italianen zijn stom, fluisterde een van haar tafelgenoten in haar oor.  Je kunt beter uit de buurt van Italianen blijven. Spanjaarden zijn leuk. En Grieken ook.

De Italiaan hield net als zij en haar vrienden van muziek. Zo kwam het dat ze elkaar tegenkwamen. Dezelfde concerten, dezelfde avondjes, dezelfde feestjes, dezelfde plastic glaasjes wijn. Zo kwam het dat haar vrienden hem langzaam absorbeerden, zelfs degene die had gezegd dat Italianen stom waren. Ze aten toastjes op banken in huiskamers die niet van hun waren, ze schonken elkaar wijn in, en steeds leek het alsof hij naar haar keek, met zijn donkere blik die leek te zien wat niemand mocht zien. Dat ze niet zo vrolijk was als iedereen dacht.

Een keer pakte hij haar hand maar ze trok hem terug en keek hem voor een week niet meer aan. Italianen zijn stom, dacht ze. Ze maken je in de war.

Elke avond lag ze tot drie uur wakker. Ze dacht aan de vazen en de vermagerde kat die ze had achtergelaten. Ze dacht aan hoe achterlaten alleen pijn kan doen  als je mensen te dichtbij laat komen. Ze wilde niet dat mensen te dichtbij kwamen. En al helemaal niet dat ze wisten wie ze was. Op feestjes dronk ze bier en zoende ze met jongens, ze sliep in bedden die ze niet kende en vergat ze weer. Ze luisterde naar popmuziek en vertelde zichzelf dat dit het leven was dat beter bij haar paste.

De Italiaan vroeg of ze kwam eten. Hij woonde dichtbij en had een groot nieuw huis en ze zouden er kunnen luisteren naar muziek, zei hij. ‘Italianen zijn meesters in harten breken,’ zeiden haar vrienden. Ze verzekerde hen dat hij niet in de buurt van haar hart zou komen.

Sommige dagen klinken als Mozart. De dagen waarop de zon precies gaat schijnen als je op de fiets stapt, of waarop je een glas voor het op de grond valt kunt opvangen. Ze klinken alsof ze niet bedacht kunnen zijn.

Het rook naar verf en er waren geen meubels in zijn huis. Ze wachtten op een pompoen in de oven. Hij stond op om ernaar te gaan kijken, zoals hij al tien keer had gedaan. Maar ineens draaide hij zich om en zoende hij haar.

Ze zwegen veel die avond. Zijn hand pakte haar hand. Ze probeerde aan de woorden van haar vrienden te denken. Het voelde alsof ze op een heel dun koord liep. Het voelde alsof ze niet wilde vallen. Mozart speelde in haar hoofd. Een donker akkoord, om daarna zachtjes weg te dansen.

« terug naar blog

One response to “Mozart”

  1. Marieke Woensdregt

    :)

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden