Nieuwste onderwerp

Broodkruimels (2)

Bijna niemand dan. Er was één iemand die hij het had verteld: ‘Ik word vader,’ mompelde hij en de ogen onder de baard van Abel lichtten op en zijn mondhoeken krulden omhoog en hij knikte. Abel knikte en hij meende het, die knik betekende dat hij zijn vreugde deelde.

Abel was oud en gek. Hij was opgehouden zich te scheren toen hij begonnen was met onderzoek doen. De baard was nu bijna dertig centimeter bruingrijze, klitterige massa. Abel had geen onderzoeksopdracht van de universiteit. Hij had ook geen kamer. Abel bemande de grote, gemeenschappelijke tafel van de zelfstudieruimte voor studenten. Die tafel bemande hij al zo lang als iedereen zich kon herinneren. De tafel lag vol met kranten uit alle windstreken. Elke dag spreidde Abel de kranten van die dag uit, en begon rondjes om de tafel te lopen. Af en toe pakte hij een krant en legde die op een stapel. Aan het einde van de ochtend had Abel verschillende stapels gevormd. Daarna maakte hij aantekeningen op een collegeblok van de Hema, in een handschrift dat niemand kon lezen. Het verhaal ging dat een schoonmaakster eens tien jaar van zijn onderzoek had weggegooid. ‘Het was zeven jaar,’ zei Abel. ‘Maar het is geen ramp.’

Na het maken van de aantekeningen luisterde Abel radio, heel zachtjes om de studenten om hem heen niet te storen. Ook hij at supermarktbrood. De broodkruimels veegde hij van tafel op de grond. Om wraak te nemen op de schoonmaak, opperde iemand eens.
‘Ik doe onderzoek naar kennis, zei Abel als je er naar vroeg. Aan het eind van de middag stopte Abel alle kranten in twee linnen albert-heijn tassen en vertrok.

Het verschil tussen hem en Abel was dat iedereen Abel kende.

Als hij langsliep knikte Abel met glinsterende ogen. ‘Ben je al vader?’ vroeg hij soms. ‘Bijna!’ antwoordde hij dan. Stiekem hoopte hij dat zijn collega’s het zouden horen.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden