Nieuwste onderwerp

Grapje

Toen ze twintig was en dat was heel lang geleden, vroeg een man haar ten huwelijk. Het was haar zeilinstructeur, een man van in de veertig met een lange, dunne neus, grote beaderde armen en een opvallende onderlip. Die onderlip was het enige dat bewoog als hij praatte: ‘wil je met me trouwen,’ vroeg hij en zijn onderlip klepperde tegen zijn tanden. Ze keek de man aan. Henk heette hij en ze kende hem pas twee uur. In die twee uur had hij haar gezegd wat ze moest doen: ‘giek aantrekken, langzaam loslaten, naar de andere kant van de boot lopen, bukken.’ Zij had nog niks gezegd, alleen haar naam bij het kennismaken.

‘Je kunt zo goed dweilen,’ dat zei hij ook nog, al was ze die zin een paar jaar later alweer vergeten. Toen de man doodging dacht ze er weer aan. Hij wilde met me trouwen omdat ik zo goed kan dweilen dacht ze. En nu is hij dood.

Ze keek hem aan, haar permanentje was door de regen en de storm verdwenen, ze zag zichzelf door zijn ogen. Twintig, doorweekt van de regen en hulpeloos op een eilandje aangemeerd. Als hij haar niet zou helpen, dan zou ze daar blijven. Zeilen kon ze nog niet, het regenwater uit de boot dweilen des te beter.

De man was leuker dan Ruud, haar vorige zeilinstructeur. Ze besloot haar ogen dicht te doen en ja te zeggen. Gewoon alleen ‘ja,’ en dan op een toon alsof het een doordacht besluit was, alsof ze precies wist wat ze deed, alsof ze niet gewoon een doorweekt meisje van twintig was die niet wist wat ze anders zou moeten zeggen.

De man keek verbaasd zag ze toen ze haar ogen weer opende. ‘Zal ik je dan nu zoenen?’ vroeg hij. ‘Dat is goed,’ zei ze. Ze had niet gedacht dat een man vinden zo makkelijk zou gaan. Het zoenen ging net zo als de veertig jaar erna. Later bedacht ze zich dat hij het waarschijnlijk als een grapje had bedoeld. Dat de afgelopen veertig jaar een uit de hand gelopen grapje was geweest.

‘Jullie kijken naar een tevreden mens,’ zei ze altijd als ze haar kinderen erover vertelde. Haar kinderen keken dan naar haar. Ze hoopte dat ze het zagen. Dat ze een tevreden mens was.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden