Nieuwste onderwerp

Vanzelf

Een vrouw roept Franse stationsboodschappen om die ik niet snap en iedereen knalt met tassen tegen mijn zij omdat ze weten waar ze heen moeten. Ze weten waar ze heen moeten en ze weten dat ze hard moeten rennen omdat hun trein bijna vertrekt. Bij andere mensen gaat alles altijd zo maar vanzelf.

Ik weet niet waar ik heen moet. De ribbels van het pad voor de blinden wurmen zich in mijn voeten. Ik knijp mijn ogen dicht en spreid mijn armen: ik streel aktetassen geklemd in mannenhanden, ik voel een vrouwenborst.
Het is druk achter mijn ogen
Als mensen in me zouden prikken zou er een straal uit me komen waarmee ik ze allemaal kon wegspuiten. Ze lopen allemaal zo godsallejezus in de weg als je naar Amersfoort moet.
Het is niet dat iemand me opmerkt. Twee uur vergeefs gezocht naar de trein naar Amersfoort. Ik ben vergeten hoe de letters van Amersfoort eruit zien en ik zie vandaag alles dubbel met mijn ogen open.
Ik heb een tent in mijn rugzak, en een blouse. Het pad van de blinden stopt. Ik ren de stationstrap af. Een mevrouw met een kartonnen bordje met letters erop begint te zingen over Jezus als ik langs kom. Ik denk erover mijn borsten aan haar te laten zien. Ik doe het niet.

Er staat een leger mensen in pak te bellen rondom een rookpaal. Hun telefoongesprekken vormen een absurde monoloog uit vijftien monden.

Ik ken een rimpelig iemand die me heeft beloofd dat ze haar zolder wil opruimen als ik ooit een plek zoek om te verdwijnen. Ik moet op tijd bellen. Opruimen kost tijd.

Vanavond zet ik mijn tent op in het gras van een rotonde. De nacht sijpelt voorbij met autolichten die door mijn tent in mijn ogen prikken. Morgen ga ik echt naar Amersfoort. Morgen ga ik zelfs nog verder: misschien wel naar Berlijn. Of ik bel de mevrouw die een zolder voor me had. Morgen is als ik wakker word. Ik hoop dat de slaap vanzelf komt. Net zoals de dingen morgen: dat ze eindelijk vanzelf gaan.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden