Nieuwste onderwerp

Kerk

‘Wat is dat?’ vraagt Joachim. We kijken naar vrouwen met opgestoken haren die rondlopen met dienbladen met eten erop. Er speelt een cd van Wagner en we zitten met onze knieen opgetrokken op houten kerkbankjes. ‘Crackers, of zo,’ zeg ik. De grijze muis naast me kijkt me verontwaardigt aan: ‘dat is het heilig brood van Jezus, dat David uitdeelde aan het volk toen hij de ark teruggevonden had,’ zegt ze. Nu weet ik hoe snibbig klinkt.

Joachim kijkt de mevrouw aan met een naar beneden hangende onderlip. ‘Godverdomme,’ zegt hij.

‘Sorry,’ zeg ik. En dan nog eens: ‘sorry.’ Eerst voor de crackers, dan voor het schelden. De vrouw draait zich van ons af.
‘Ze keert ons de andere wang toe,’ zegt Joachim.

De cd van Wagner slaat over, en blijft hangen op een snijdend hoge viooltoon. Dan wordt het stil. De dominee zegt door de microfoon dat de techniek ons in de steek heeft gelaten. ‘Dat begint al goed,’ mompelt Joachim.

Nu horen we de stilte. En kauwende mensen, en zacht gefluister van de vijf oude grijze mannen die naast de kansel op een bankje zitten. Joachim en ik gaan nooit naar kerkdiensten. Maar het is zondag. We hadden toch niets te doen.
Joachim heeft een pet op zijn hoofd. Dat hoort eigenlijk niet, weet ik. Maar wij horen hier ook niet. Dat heeft iedereen waarschijnlijk toch al door.

Ineens gaat iedereen staan. Ze pakken het boekje met kopieen, waar ik perongeluk op was gaan zitten en beginnen te zingen. Joachim kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan, als ik opschuif naar de grijze muis en met haar meezing.Veel mensen hebben hun ogen gesloten. Ze hebben bleke gezichten. Ze zien er eenzaam uit, bijna elke gevulde stoel heeft een lege naast zich. De vrouwen hebben korte haren en hun uitgezakte borsten zitten in C&A vestjes. De mannen zijn allemaal grijs.
Een meneer op de voorste rij loopt tegen de honderd. Hij heeft een bloederige snee op zijn voorhoofd.

Na het zingen is er wijn. Goedkope, rode wijn die Joachim en ik achterover slaan alsof we in een kroeg zijn. Dan lopen we naar buiten. ‘Dit was dus niets voor ons,’ zegt Joachim. ‘Nee,’ zeg ik. ‘Ik zou willen dat dit iets voor ons was.’

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden