Nieuwste onderwerp

Trouwfeest

Het was mijn eerste trouwfeest. Of eigenlijk: het eerste trouwfeest van mensen die ik zelf had ontmoet, waar ik zelf ooit mee had besloten te praten, die ik zelf had leren kennen en waar ik zelf vrienden mee geworden was. Dit keer geen bruiloft van iemand die nou eenmaal door spelingen van het lot in mijn leven was gekomen –zoals de zoon van mijn buurvrouw, of een vriendin van mijn moeder,- maar een echte eigen bruiloft.

Misschien dat ik daarom een beetje zenuwachtig was. We gingen met de auto. We gaan normaalgesproken nooit ergens heen met de auto, maar dit was logisch. We gingen er allemaal vanuit dat we met de auto zouden gaan. Ook bakte ik een taart. En stak ik wat briefjes geld in een envelop. En schreef ik een kaartje. Ik deed dingen omdat ze nou eenmaal zo hoorden.

Ik hield mijn zoetige drankje in de lucht toen de vader van de bruid klaar was met zijn speech. En ik klapte toen het bruidspaar elkaar zoende, al had ik ze al zo vaak zien zoenen.
‘Ik zei altijd tegen mijn zonen dat ik mijn vrouw op Utrecht Centraal had ontmoet,’ zei een oudere man die naast mij zijn drankje in de lucht had geheven. Misschien was het wel een vader, of een oom. ‘Maar ik ken haar van een contactadvertentie in de NRC.’ Hij glimlachte dromerig. ‘De NRC van 21 oktober 1992. In die NRC stond de vacature van mijn huidige baan, en een contactadvertentie van mijn huidige vrouw. Het is de NRC die mijn leven veranderde.’
Het was het mooiste verhaal van die avond.

In het gastenboek hadden veel mensen geschreven dat een huwelijk hard werken is. En dat het zwaar is. Sterkte, schreven ze, en dan vier namen in vier verschillende handschriften.

De bruid ging als eerste naar bed.

Ik vroeg de man waar hij de NRC van zijn vrouw en zijn baan gelaten had. ‘Die heb ik wegggegooid,’ zei hij met een zucht, en in stilte keken we naar hoe de vrienden van de bruidegom hun bierglazen over elkaar leeggoten en hoe de bruidegom als enige niet lachte.

Over de datum op die NRC (21 oktober 1992) heb ik erg lang nagedacht. Ook al weet iedereen dat het verzonnen is, het moet toch geloofwaardig zijn. Op 5 maart 2011 schreef ik mijn eerste stukje op abcyourself en nu, anderhalf jaar later, terwijl mijn wachtwoord voor deze site nog steeds het wachtwoord is dat iemand anders voor mij bedacht, is dit alweer mijn laatste stukje. In november ben ik gelukkig weer terug, dus dit is een afscheid met mate. Bedankt allemaal. Ik vond het ontzettend leuk.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden