Nieuwste onderwerp

Hoogteziekte

De eerste stap was niet moeilijk geweest. ‘Tips om bergen te beklimmen’ typte hij in bij google en voor hij het wist had hij een afspraak met Jean.
Jean was een tanige man die altijd een afritsbroek droeg. Hij miste de pink en ringvinger van zijn linkerhand en had een gebruind, rimpelig hoofd. In een ver verleden was hij klimmer geweest en nu gaf hij tips aan mensen die het wilden worden. Als je Jean zag wist je dat klimmen niet voor zwakkelingen was.

Jean gaf hem brochures voor afritsbroeken en waterflessen, hij gaf hem landkaarten en een kompas en hij gaf hem gewichten om te heffen.

Vlak voor hij wegging belde Jean om hem te vertellen over de hoogteziekte. ‘Had ik je al verteld over de hoogteziekte?’ vroeg hij. Jean wist dat hij er nog niet over had verteld. Zo was Jean: de belangrijkste dingen deed hij als het bijna te laat was.

‘Zorg dat je acclimatiseert op de berg,’ zei Jean. ‘Loop zonder te denken en als je misselijk wordt ga je langzamer. Anders gaat het mis. En als je denkt: denk dan alleen aan je ademhaling.’

Niet denken was nog niet zo gemakkelijk, merkte hij. Hij dacht veel aan Jean, hoe die hier ooit ook liep met een waterfles terwijl hij niet dacht, of alleen aan zijn ademhaling. Hij had eens gehoord dat mannen niets denken als ze klaarkomen. Als hij klaarkwam dacht hij altijd aan voetbal. Op het hoogtepunt zag hij altijd een bal gescoord worden vanuit een onmogelijke hoek, recht in het net. Gejuich en een balende keeper. Daar dacht hij dan aan. Verder dacht hij nooit aan voetbal.

En nu dacht hij veel aan de afstand. Over vijfhonderd meter zou hij zijn tent op gaan zetten, 3000 meter hoog was hij, de zuurstof was minder en zijn gedachten zouden dat ook moeten zijn.

‘Zorg dat je acclimatiseert,’ dacht hij. En: ‘anders gaat het mis.’ Het lukte niet. Het leek alsof alles om hem heen versnelde: alsof de gedachtes en de bomen en de wind een loopje namen en hem alleen achterlieten. Omdat hij alles niet meer bij kon houden.

De misselijkheid overspoelde hem, zoals vroeger de geur van de koeien in de stal van zijn ouders.
‘Als het niet lukt,’ zei Jean ooit in een ver en wazig verleden, toen hij nog telefoneerde en over rechte asfaltwegen liep, ‘als het niet lukt moet je teruggaan.’ Hij ging niet terug. Hij liep door.
Nu werd het pas echt moeilijk.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden