Qwop
Ik wilde per se een dankwoord in mijn boek. Aangezien ik hoogstwaarschijnlijk nooit een Oscar zal winnen, moest het maar op een andere manier. Ik moest de mensen die mij geestelijk door het loodzware eerste jaar ABCYourself hebben gesleept, bedanken voor alles. Het dankwoord. Ik vond het een van de leukste dingen om te schrijven, maar tegelijkertijd ook een van de lastigste dingen. Want: wie wel en wie niet?
Bedank je je ‘haters’? Of is dat te cliché? Iedere artiest heeft wel een ‘Haha, kijk mij lekker gaan en jullie tonen ineens interesse, terwijl jullie dat nooit deden’-liedje op zijn of haar debuutalbum. Dat dus liever niet. Maar waarop selecteer je je vrienden en familie? Op daadwerkelijke kwaliteit van liefde en steun? Maak je er gewoon een ellenlange lijst van, wat uiteindelijk zal resulteren in dat iedereen zijn of haar naam zal terugvinden en dus blij en tevreden met je zal zijn? Ik vond ‘t maar lastig.
Een aantal mensen moesten er sowieso op. Ze kwamen allemaal niet naar de lancering, voornamelijk om legitieme redenen. En al waren die mensen niet mijn vrienden meer (al zijn ze dat dus wel, nog steeds, ook) dan hadden ze alsnog misschien wel gezorgd voor support. En in hoeverre kan je die support eigenlijk meten? Gaat het om het aantal uur? Het aantal koppen koffie die er doorheen zijn gegaan? Of juist om de kwaliteit? Nét dat goede moment precies hetgeen zeggen wat ik nodig had. Hmm.
Qwop viel vooral in die laatste categorie. Net de goede dingen op het goede moment. Net de juiste levensles op het gewenste moment. Qwop is een soort Boeddha, maar dan in Groningen en niet zo heel erg dik. Het hebben van een soort persoonlijke Boeddha is heel prettig, want dan hoef je niet meer zo te zoeken naar een oplossing voor je problemen. Een hapklare oplossing wordt geleverd door de man op de Groningse berg, Qwop.
Dus staat hij terecht in het lijstje. Iedereen heeft een Qwop nodig. Een Qwop die tegen je een beetje afgezaagde (maar daarom niet minder ware) dingen zegt. Dat je je gevoel moet volgen. Dat je tegenslagen moet nemen als les. Ja, daar leer je nog eens wat van. Door Qwop wil ik koffie gaan vervangen door groene thee en wekelijks een uurtje yoga volgen om geestelijk tot rust te komen. En dan is de afstand ineens vervelend. Want iemand in Groningen kan niet in je oren toeteren dat je het ook daadwerkelijk gaat doen.
Het is grappig, Qwop die in mijn dankwoord staat. Weet je waarom? Omdat ik iemand bedank die mij -al is het maar een fractie- af en toe een dankbaar mens heeft gemaakt.
« terug naar blog