Nieuwste onderwerp

Jongen

Een jongen met vettig haar zit tegenover me in de trein. Het is de twintig jaar jongere versie van iemand die ik ken. Hij kijkt me aan alsof hij hetzelfde denkt.

Misschien is er iets mis gegaan met het converteren van tijd en ruimte. Dat ik per ongeluk twintig jaar te vroeg in deze trein ben gestapt en dat, als ik zo uitstap, er geen vrienden op me staan te wachten in kleren die eigenlijk te koud zijn voor het jaar en een achterlijke hoeveelheid mascara op hun wimpers omdat je dat soort dingen nou eenmaal doet op vrijdagavond. Maar waarschijnlijk keek de jongen me alleen maar aan omdat er een gat in mijn panty zit. Of omdat ik met een vork in bak lauwe gegratineerde aardappels zit te prikken. Aardappels in een bak waar ‘roomijs’ opstaat, om precies te zijn.

Hij lacht, of hij doet meer een kunstje met zijn lippen. Hij trekt zijn mondhoeken op, waardoor zijn voortanden, de helft van zijn snijtanden en een klein rozig stukje tandvlees zichtbaar worden. Dan perst hij zijn lippen op elkaar en trekt zijn mondhoeken omhoog. Ik vermoed dat hij het bedoelt als lachen.

Hij leest Poetica van Aristoteles, een boek wat ik me niet herinner als lachwekkend. Misschien lacht hij om mij.

Het is een jongen die twintig minuten lang naar een bladzijde van een boek van Aristoteles kijkt zonder hem om te slaan terwijl hij af en toe glimlacht. Het is een jongen die waarschijnlijk de hele avond daarmee doorgaat.

Het is een jongen die straks zijn moeder gaat helpen bij het aardappelschillen. Een jongen die op internet aan allemaal donkerharige meisjes met mutsjes in de vorm van kattenoortjes en heel veel make-up vertelt dat hij wereldkampioen surfen is en al op vijftien plekken heeft gewoond. Een jongen die eigenlijk natuurkunde studeert en elke vrijdagavond door zijn studiegenoten wordt uitgelachen omdat hij ingewikkelde sommen maakt in plaats van bier drinkt.

Het is een jongen zoals ik ook zou willen zijn. Ik glimlach dus maar terug voordat ik mascara op mijn wimpers smeer en mijn ijsbak met gegratineerde aardappels in de prullenbak duw. Waarschijnlijk is deze jongen beter gelukt dan ik. Ik ben blij dat ik zijn oudere versie ken.

« terug naar blog

Reageer

Wat lees ik?

Arnon Grunberg, Jonathan Safran Foer, Philip Roth, Haruki Murakami, Harry Mulisch, Gabriel García Marquez, Isabel Allende, Milan Kundera, de Volkskrant

Wat luister ik?

the weepies, the tallest man on earth, noah and the whale

Wat kijk ik?

De wereld draait door, journaal

Quote

‘Ik verlang naar een wereld van fictie waarin ik zelf mag bepalen hoe het drama zich ontwikkelt en wat de afloop is.’ A.F.Th. van der Heijden